AD LIV1AM AVGVSTAM. 321

Consortesque Deae centum, longaevaque maguiOceani coniux, Oceanusque pater;

Et Thetis ante omnes: sed nec Thetis ipsa^ neque

Prisca quid hucrepeto? Marcellam Octavia flevit,Et flevit populo Caesar utrumque palam.

Sed rigiduin ius est et inevitabile mortis.

Stant rata, non ulla lila renenda manu.

' Hoc domus ista docet, per te mea, Caesaris alti.

Exitus hic, mater, debuit esse mens,j Nec meritis, quamquam illa iuvant magis, abfuit 4. r >5; illis,

i Mater, bonos: titulis nomina plena vides.

I Consul, et ignoti victor Germanicus orbis,

Cuifuitlieu! mortis publica caussa! legor.

Cingor Apollinea victricia tempora lauro,

Et sensi exsequias funeris ipse mei: 46o

Decursusque virüm notos mihi, donaque regmn,Cunctaque per titulos oppida lecta suos :

Et quo me officio portaverit illa iurentus,

Quae fuit ante meum tarn generosa torum.

Denique laudari sacrato Caesaris ore 465

Emerui, lacrimas elicuique Deo.

Et cuiquam miserandus ero? iam comprime fletus.

Hoc ego, qui flendi sum tibi caussa, rogo.

Haec sentit Drusus, si quid modo sentit in umbra.

Nec tu de tanto crede minora viro. 470

omnes

Mutarunt avidi tristia iura Dei.

44o

Ipse tibi emissus nebulosi littore Arerni,

41 ft

Si liceat, forti verba tot ore sonet:

Quid numeras annosl vixi maturior annis.

Acta senem faciunt: haec numeranda tibi,llis aevum fuit implendum, non segnibus annis.

Ilostibus eveniat longa senecta meis.

Hoc atavi monuere mei, proavique Nerones.

45 o

1 Fregcrunt ambo Punica bella duces.

Ov T. 1.

X