29S

P. OVIDII NASONIS

Eloquar invitus: teneros ne tauge poiitas.

Submoveo dotes impius ipse meas.

Callimachum fugito; non estinimicus Amori:

760 Et cum Callimacho tu quoque, Coe, noces.

Me certe Sappho meliorem fecit amicae:

Nec rigides mores Teia Musa dedit.

Carmina quis potuit tuto legisse Tibulli,

Vcl tua, cuius opus Cynthia sola f'uit ?

7C5 Quis potuit lccto durus discedere Gallo?

Et inea nescio quid carmina dulcc sonant.

Quod nisi dux operis ratem frustratur Apollo;

Aemulus est nostri maxima caussa mali.

At tu riralem noli tibi fingere quemquam:

770 lnque suo solam crcde iacere toro.

Aerius llermionen ideo dilexit Orestes;

Esse quod alterius coeperat illa viri.

Quid, Menelae, dolcs? ibas sine coniuge Crcten;Et poteras nupta lentus abesse tua.

775 Vt Paris hanc rapuit; nunc demum uxore carcreNon potes. alterius crevit amore tuus.

Hoc et in abduc.ta Briseide flebat Achilles,lllam Plisthenio gaudia ferre toro.

Nec frustra flebat; mihi credite. fecit Atridcs,

780 Quod si non faceret, turpiter esset iners.

Certe ego fecisseni, nec sum sapientior illo,Inridiac fructus niaximus ille fuit.

Nam sibi quod nunquani tactam Briseida iuratPer sceptrum; sceptrum non putat esse Deos.785 Di faciant, dominaepossis transirc relictaeLimina, proposito sulliciantque pedes.

Et poteris; modo veile tene. nunc fortiter ire,Nunc opus est celeri subdere calcar equo.

XUo Lotophagos, illo Sirenas in antro7<Jo Esse puta: remis adiiee vela tuis.

Huncquoque,quo quondam nimiumrivaledolebas,Veilem desincres hostis habere loco.