288 1>. OYIDII NASOXIS

4o5 Sustentata Venus gralissima. frigore soles,

Sole iuvant umbrac: grata fit umla siti.

Et piulet, et dicam, Venercm quoque iunge ligura,Qua minime iungi quamque dccerc putes.

Nee Laboe eilicere est. rarae sibi rera iatcutur:

4 10 Et nihil est, quod se dedeeuisse pütent.

Tune etiam iubeo totas apeeire fenesteas,Tuepiaque admisso membea notaee die.

At, simul ad metas venit linita voluptas,'Eassaque cum tota corporamente iacent;

4i5 Dum piget, et null am malis tetigisse puellam,Tacturusquc tibi non videare diu;

Tune animo signa, quodeunque in corpore mendaeest:

Luminaque in vitiis illius usque tone.

Forsitan haeo aliquis, nam sunt quoque, parvaroeabit:

420 Sed, quae non prosunt singula, multa iuvant.Parva necat morsu spatiosum vipera taurum:

A cane non magno saepe tenetuv aper.

Tu tantum numero pugna, pracccptaque in unumContrabe: de multis grandis acervus erit.

4a5 Sed quoniam mores totidem, totidemque ligurae;Non sunt iudiciis omnia danda meis.

Quo tua non possunt olTendi pectora facto;

Forsitan hoc alio iudice crimen erit.

Ille quod obscaenas in aperto corpore partesaöo Viderat; in cursu qui fuit, haesit amor:

Ille qifod, a Veneris rebus surgente puella,

Vidit in immundo signa pudenda toro.

Imditis o! si quos potuerunt ista movere.Adflarant tepidac pcctora vestra faces.

435 Attrahat ille pucr contentos fortius arcus;

Saucia maiorem turba petetis opem.

Quid? qui clam latuit reddente obscaena puella;Et vidit, quae mos ipso videre vetat?