278

P. OVIDII NASONIS

Nec dolor armasset contra sua riscera matrem;Co Quac socii damno sanguinis ulta yirum cst.

Arte mea Tcreus, quainris Philomela placerct,Per facinus fieri non mcruisset avis.

Da mihi Pasiphaen; iam tauri ponet amorem:

Da Phaedram; Phaedrae turpis ahibit amor.

G5 Keddc Parin nobis; Helenen JMenclaus habebit:Nec manibus Danais Pergama ricta cadent.

Impia si nostros legisset Scylla libellos;llaesissct capili purpura, Nisc, tuo.

Me duce damnosas, homines, compescitc curas:70 Kectaque cum sociis, me duce, naris eat.

Naso legendus erat, tune cum didicistis amare;Idem nunc robis Naso legendus erit.

Publicus assertor dominis oppressa lerabol’ectora: yimlictac quisque fayetc suae.j5 Te precor, o yates, adsit tua laurea nobis,

Carminis et medicae, Phoebe, repertor opis.

Tu paritcr yati, pariter succurre medenti:Vtraque tutelae subdita cura tuae.

Dum licet, et modici tangunt praccordia inotus:80 Si piget, in primo limine siste pedem.

Opprime, dum noyasunt, subiti rnalaseminamorbiKt tuus, incipiens ire, resistat equus.

Nam mora dat yires,teneras mora percoquit urasKt yalidas segetes, quod fuit berba, facit.

85 Quae praebet latas arbor spatiantibus umbras,Quo posita est primuni tempore, yirga fuit.

Tum poterat manibus summa tellure revclli;Nunc stat in immensum yiribus aucta suis.

Quäle sit id,quod amas,celeri circumspiccmentepo Et tua laesuro subtrahe colla iugo,

Principiis obsta. sero medieina paratur,

Cum mala per longas conraluere moras.

Scd propera: nec tc yenturas dilfer in boras.

Qui non est hodie, cras minus aptus erit.