30

P. OVIDII NASOXIS

125 Quid dubitas riuctam Gactulo tradere liirbae'!Praebucrim scelcri brachia nostra tuo.

Est etiam tVator; cuius manus impia possitHcspergi nostro, sparsa cruore viri.

Poue Deos, et, quae tangendo, saci'a, profanas:i3o Non bene coelestes impia dextra colit.

Si tu cultor cras elapsis igne futurus;

Poenitet elapsos ignibus esse Deos.

Forsitan et gravidam Dido, scclerate, relinquas;Parsque tui lateat corpore clausa mco:i55 Accedet fatis matris miserabilis infans;

Et nondum nato funcris auctor eris:

Cumque parente sua frater morietur Iiili;

Pocnaque connexos auferetuna duosSed iubet ire Deus. Tellern vetuisset adire;i4o Puniea liec Teucris pressa fuisset lmmus.

Hoc duce, nempe Deo, rentis agitaris iniquis,

Et teris in rapido tempora longa freto.

Pergama rix tanto tibi crant repetenda laborc,Hectore si vivo, quanta fuere, forent.i45 Non patriumSimoentapetis; sedThybridasundas.Nempe, ut perrenias, quo cupis, hospes eris.Vtque latet, vitatque tuas abstrusa carinas,

A r ix tibi continget terra petita seni.

Hos potius populos in dotem, ambage remissa,i5o Accipe; et advectas Pygmalionis opes.

Ilion in Tyriam transfer felicius urbem:

Ilancque, loeum regni, sccptraque sacra teile.

Si tibi mens arida est belli, si quaerit Iiilus,

Vnde suo partus Marte triumphus eat;

1 55 Quem superet, ne quiddesit, praebebimushostem.Hic pacis leges, hie locus arma capit,

Tu modo, per matrem, fraternaque tela, sagittas,Perque fugao comites, Dardana sacra, Deos:Sic superent, quoscunque tua de gente reportas,iCo Mars ferus et damni sit inodus ille tui;