22

P. OVIDII NASOXIS

Et pugnare diu, nec nie submittere culpaeCerta fui: ccrti si quid haberet Amor.

Yicta precor, genibusque tuis regalia tendoBracbia: quid deceat, non videt ullus amans.i 55 Depuduit, profugusque pudor sua signa relinquitDa reniam fassae, duraque corda doma.

Quo mihi,quodgenitor,quipossidetaequora,Minos?Quod veniant proavi fulmina torta manu?

Quod sit avus, radiis frontein rallatus acutis,

160 Purpuren tepidum qui movet axe diem?

Nobilitas sub Amore iacet; misercrc priorum:

Et, mibi si non vis parccrc, parce mcis.

Est mibi dotalis tellus,Ioris insula, Crete:

Serviat Ilippolj'to regia tota meo.i 65 Fleete feros animos; potuit corrumpere taurumMater: eris tauro saevior ipse truci?

PcrVenerem, parcas,oro, quaep^urimamecum est:Sic nunquam, quae te sperncre possit, ames.

Sic tibi secretis agilis Dea saltibus adsit,

170 Silvaque perdendas praebeat alta feras.

Sic faveant Satyri, montanaque numina Pan es:

Et cadat adversa cuspide fossus aper.

Sic tibi dentNymphae, quamvis odisse puellasDiceriä, arentem quae levet unda sitim.

175 Addimus bis lacrimas precibus quoque: verba

Perlegis, et lacrimas finge videre meas.XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXÄXXX

is? an coniux probibet nora? perlege; nonest

Ista Mycenaea litera facta manu.

precantis

EPISTOLA V.

O JE NO NE P A R I D I.