20

P. OVIDII NASONIS

Sive fevocis equi luetantia colla rec.urras,

8 0 Exiguo flcxos miror in orbe pedes :

Seu yastuin valido torqucs hastile lacorto;

Ora fei'ox in so versa lacertus habet:

Sive tenes lato vcnabula cornca ferro:

Dcnique, nostra iuvat Iumina, quidquiil agas.

8 b Tu modo duritiem silvis depone iugosis:

Non sum materia digna perire tua.

Quid iuvat incinctae studia cxcrcere Dianae;

Et Veneri numeros eripuisse suos?

Quod caret alterna requic, durabile non est:go llaec reparat vires, fessaque membra novat.Arcus (et arma tuae tibi sunt imitanda Dianae),

Si nunquam cesses tenderc, mollis crit.

Clarus erat silvis Cepbalus, multaequc perherbamConciderant, ilio percuticnte, ferne.gS Nee tarnen Aurorae male se praebebat amandum:lbat ad liunc sapiens a sene Diva viro.

Saepe sub ilicibus Venerem Cinyraquc creatum ,Sustinuit positos quaelibct herba duos.

Arsit et Ocnides in Maenalia Atalanta:ioo lila ferac spolium pignus amoris habet.

Nos quoque iam primum turba numeremur inista.

Si Venerem tollas, rustica silva tua est.

Ipsa comes veniam: nec me salebrosa movebuntSaxa, nec obliquo dente timendus aper.io5 Aequora bina suis oppugnant fluctibus Istbmon,

Et tenuis tellus audit ulrumque marc.

Iiic tecum Troezena colam, Pittbei'a regna.

Iam nunc est patria gratior illa mea.

Temporeabest, aberitque diu, Neptunius heros;no lllum Pirithoi detinet ora sui.

Pracposuit Tliescus, nisi si manifesta negamus,Pirithoum Pbaedrae, Pirithoumquc tibi.

Sola nec haec nobis iniuria venit ab illo:ln magnis laesi rebus uterque sumus.