14 P. OVIDII NASON1S

Venerunt ad te Telamonc et Amyntore nati;

Ille gradu propior sanguinis, ille comes:Laertaque satus; per quos comitata redirem.

5o Auxerunt blandae grandia dona preces:

Viginti fulvos operoso ex acre lebetas,

Et tripodas septem, ponderc et arte pares.Addita sunt illis auri bis quinque talenta:

Bis sex, assueti vincere seniper, equi:

35 Quodque supervacuum, forma praestante puellaeLesbides, cversa corpora capta domo :

Cumque tot bis, sed non opus est tibi coniuge, coniuxEx Agamemnoniis una puella tribus.

Si tibi ab Atrida pretio redimenda fuissem,

4o Quae dare debueras, accipere illa negas?

Qua merui culpa tieri tibi vilis, Acbille'!

Quo levis a nobis tarn cito fugit amor?

An miseros tristis Fortuna tenacitcr urguet?

Nee venit inceptis mollior aura meis !

45 Diruta Marte tuo Lyrnesia moenia vidi,

Et fuerain patriae pars ego magna meae :

Vidi consortcs pariter generisque necisqueTres ceeidisse: tribus, quae mihi, mater erat:Vidi, quantus erat, fusum tellure crucnta,

So Pectora iactantem sanguinolenta, virum.

Tot tarnen amissis te compensavimus unum:

Tu dominus, tu vir, tu mihi frater eras.

Tu mihi, iuratus per numina matris aquosae,Vtile dicebas ipse fuisse capi.

55 Scilicet ut, quamvis veniam dotata, repellas;

Et raecum fugias, quae tibi dentur, opes.

Quin etiam fama est, cum crastina fulserit Eos,

Te dare nubiferis linea vela Notis.

Quod scelus utpavidasmiseraemihicontigitaures,Go Sanguinis atque animi pectus inane fuit,

Ibis: et o miseram cui me, violente, relinques?Quis mihi desertae mite leramen erit!