IIEUOIDES. EP. 1. 7

Victor abes; nee scire mihi, quac eaussamorandi,Aut in quo lateas ferrcus orbc, licet.

Quisquis ad haec vertit peregrinam littorapuppim,Ille mihi de te multa rogatus abit.

Quamque tibi reddat, si te modo viderit usquam,Traditur liuic digitis Charta notata meis.

Nos Pylon, antiqui Neleia Nestoris arva,Misimus: incerta est fama remissa Pylo.Misimus et Sparten: Sparte quoque nesciaveri.

Quas habitas terras, aut ubi lentos abes?Vtilius starent etiam nunc moenia Plioebi.

lrascor votis heu levis ipsa meis!

Scirem, ubi pugnares; et tantum bella timerem;

Et mea cum multis iuncta querela foret.

Quid timeanijignoro: tiineotarnen omniademens;

Et patet in curas area lata meas.

Quaecunque aequor habet, quaecunque periculatellus,

Tarn longae caussas suspicor esse morae.llaec ego dum stulte meditor, quae vestra libidoest,

Esse peregrino captus amore potes.

Eorsitau et narres, quam sit tibi rustica coniux,Quae tantum lanas non sinat esse rüdes.

Fallar; et hoc crimen tenues vanescat in auras:Neve, revertendi über, abesse velis.

Me pater learius viduo discedere lecto

Cogit, et immensas increpat usque moras.Increpet usque licet: tua sum, tua dicar oportet:Penelope coniux semper Vlixis ero.

Ille tarnen pietate mea precibusque pudicisFrangitur, et vires temperat ipse suas.Dulichii, Samiique, et quos tulit alta Zacynthos,Turba raunt in me Iuxuriosa, proci:

Inque tua regnant, nullis prohibentibus, aula.Viscera nostra, tuae dilaniantur opes.