Druckschrift 
2 (1861)
Entstehung
Seite
7
Einzelbild herunterladen
 

VON DER STAMPENNEY. 7

So darff er sein nicht büeßen.

Von dez verweltcn süeßenWirt ym der masley bueß.

Waz einer tuen mueß,s Dez bedarff man ym nicht dancken.

Zue swaben vnd zue franckenVyndet man truncken leüt.

Guet hyrsen heüt

Hs.2,i3d Dye seint zue zehen schuewen guet,

10 Wer dem leder recht tuetVnd wers kan gemachen.

Wer froe ist, der sal lachenVnd sal sich gehaben wol.

Jm wirt newr, daz ym werden sal.is Daz ist mir noch nit worden.

Dez trage ich reuwer orden.

Hye mit sei genung geseyt.

Wer liep hat, der hat leyt,

Alz mir offt ist worden scheyn.

20 Hye mit laß ich die rede sein.

Hye endet sich die stampeney.

Got tuewe mich swarczer frauwen frey!

Hs.2,36d Der spimczemrerin gebet.

Hje mercket der spünczirerin gebett!

25 Jr liercz zue dem gespunczen stett.

So sie spricht:, pater noster,

Jr hercze gedencket: wo ist er?

Qui es in coelis,

Jch furcht, daz ich jn Verliese.

30 Sanctificetur nomen tüim!

So ich nu schierst zue ym kum,

Adveniat regnum tuam!

Jch sprich: ez ist ym nicht frum.

Ffiat voluntas tua!

35 Herre, ich werde von sorgen grawe.