80

PARADOXA.

illa tum civitas, quum leges in ea nihil valebant:quum iudicia iacebant: quum mos patrius occidcrat'quum, ferro pulsis magistratibus, Senatus nomen inrepublica non erat. Praedonum ille concursus, et,te duce, latrocinium in foro constitutum, et reliquiaeconiurationis a Catilinae furiis ad tuum scelus furo-remque conversae, non civitas erat. 28. Itaque pul-sus ego civitate non sum, quae nulla erat: arcessitusin civitatem sum, quum esset in republica Consul,qui tum'nullus fuerat: esset Senatus, qui tum occi-derat: esset consensus populi liberi: esset iuris etaequitatis, quae vincula sunt civitatis, repetita me-moria. Ac vide, quam ista tui latrocinii tela con-teinpserim. Iactam et immissam a te nefariam in meiniuriam semper duxi: pervenisse ad me numquamputavi: nisi forte, quum parietes disturbabas, autquum tectis sceleratas faces inferebas, meorum ali-quid ruere aut deflagrare arbitrabare. 29. Nihil ne-que meum est, neque cuiusquam, quod auferri, quoderipi, quod amitti potest. Si mihi eripuisses divi-nam animi mei constantiam, meas curas, vigilias,consilia, quibus respublica te invitissimo stat; si hu-ius aeterni beneficii immortalem memoriam delevis-ses; multo etiam magis si illam mentem, unde baecconsilia manarunt, mihi eripuisses: tum ego accepis-se me confiterer iniuriam. Scd si baec nec fccisti,nee facere potuisti: reditum mihi gloriosum iniuriatua dedit, non exituin calamitosum. Ergo ego sem-per civis; et tum maxime, quum ineam salutem Se-natus exteris nationibus, ut civis optimi, commenda-bat; tu, ne nunc quidem : nisi forte idem esse liostiset civis potest. An tu civem ab hoste natura ac loco,non animo factisquc distinguis? II. 30. Caedem in 1foro fecisti: armatis latronibus teinpla tenuisti: pri-vatorum domos, aedes sacras incendisti. Cur hostisSpartacus, si tu civis? Potes autem tu esse civip