78

i

PARADOXA,

virtus est consentiens cum ratione et perpetua con,stantia. Nihil huic addi potest, quo magis virtus sit:nihil demi, ut virtutis nomen relinquatur. Etenimsi henefacta recte facta sunt, et nihil recto rectius:cei'te ne bono quidem melius quidquam inveniri po-test. Sequitur igitur, ut etiam vitia sint paria: sirquidem praritates animi recte vitia dicuntur. AtquiJquoniam pares virtutes sunt: recte facta, quando a|virtutibus proficiscuntur, paria esse debent: itemquelpeccata, quoniam ex vitiis manant, sint aequalia ne-jcesse est. II. 23. A philosophis , inquis, ista sumis.LMetuebam, ne a lenonibus diceres. Socrales rfispu-ltabat isto modo. Bene hercle narras. Nam istumldoctuni et sapientem virum fuisse, memoriae tradi-jtum est. Sed tarnen quaero ex te, (quando verbisljinter nos contendimus, non pugnis,) utrum de bonisliest quaerendum quid baiuli atque operarii, an, quidhomines doctissimi senserint ? praesertim quum hacsententia non modo verior, sed ne utilior quidemhominum vitae reperiri ulla possit. Quae vis enimest, quae magis arceat homines ab improbitate omni,quam si senserint, nullum in delictis esse discrimen!aeque peccare se, si privatis, ac si magistratibus ma-nus adferant? quameumque in domum stuprum intu.lerint, eamdem esse labem libidinis? 24. Kihilne igi-tur inlerest (nam hoc dicet aliquis) fairem quis ent-cet, an servum? Nuda ista si ponas, iudicari, qualiasint, non facile possunt. Patrem vita privare si perse scelus est: Saguntini, qui parentes suos liberosemoi-i, quam servos vivere maluerunt, parricidaefuerunt. Ergo et parenti nonnumquam adimi vitasine scelere potest: et servo saepe sine iniuria nonpotest. Caussa igitur haec, non natura distinguit;quae quando utro accessit, id fit propensius; siutro-que adiuncta sit, paria fiant, necesse est. 25. Illudtarnen interest, quod in servo necando, si adsit iniu-f