DE AMICITIA CAP. C. 7.

43

<s(l de vera et perfecta loquor, qualis corum, quiinuci nominantur, fuit. Nam et sccundas res splen-lidiores facit amicitia, et adversas partiens coinmu-iiicansque leviores. VII. 23. Quumque plurimas etjnaximas commoditates amicitia contineat, tum illaiiimirum praestat Omnibus, quod bona spe praelucetn pösterum, nec debilitari animos aut cadere pati-:ur. Verum etiam amicum qui intuetur, tamquanijxemplar aliquod intuetur sui. Quooirca et absentesidsunt, et egentes abundant, et imbecilles valent, et,’quod diflicilius dictu est, mortui vivunt: tantus eosluinos, memoria, desiderium prosequitur amicorum.äx quo illorum beata mors videtur: horum vita lau-labilis. Quod si exemeris ex natura rerum benevo-entiae coniunctionem, nec domus ulla nec urbs starejoterit; ne agri quidcm cultus pernianetit. Id si mi-nus intelligitur, quanta vis amicitiae concordiacquesit: ex dissensionibus atque discordiis pereipipotest.Quac enim domus tarn stabilis, quac tarn firma civi-tas est, quac non odiis atque dissidiis funditus possitpverti? Ex quo, quantum boni sit in amicitia, iudi-:ari potest. 24. Agrigentinum quidcm doctum quern-dam virum carminibus Graecis vaticinatum ferunt,luac in rerum natura totnquc mundo constarent,uacque moverentur, ca contrahere amicitiam, dissi-are discordiam. Atque hoc quideni omnes mortalpsSet inteiligunl, et re probant. ltaque, si quando ali-ipiod officium exstitit amiei in periculis aut adcundis•put communicandis, quis est, qui id non maximis ef-ferat laudibus? Qui clamores tota cavca nuper inojiospitis et amici mei,M. Pacuvii,nova fabula: quum,Jgnorantc Rege, Titer corum esset Orestes, l’ylades"Orestem se esse dicerct, ut pro illo necarctur; Ore-tcs autem, ita ut erat, Orestem se esse perscvcraret!Stantes plaudcbant in re ficta: quid arbitramur inera fuisse facturus? Facile indicabat ipsa natura

; Ai