nova (lilucidatin: Sect. II.

85

tiam secum ipsa pugnäre coritendunt. Sed quis est, qui fucumargutiafuitt iion animad vertat'? Ad perfectäm duariim reruinidentitatein oiniiiura nötarüni s. determinationum, tarn interua-fum quam exteriiai’um, reqüiritur identitas. Ab hac omnimodadeterminatiöne, eCquisnarn exceperit locum“? Ideoque non utiumidemqiie eiis sunt, quae, utcunque notis internis convenieiitia,loco sültem discernuntur. Sed quae principio rationis sufflcien-tis falso accepta fertur demonstratio, hic nobis potissimum ex-Cutienda est:

Nihil subesse dictitaiit rationis, cur Deus duabus sub-stantiis diversa assignaverit loca, si per oninia alia perfefcteconvehirent. Quales irteptiae! Mirör gravissimos tiros liiscerationuin crepundiis delectari. Substantiam unam voca A, al-ieram B; Fac A locuni rov B occupare, tum, quia notis in-ternis A plane noil discrepat a B, etiam locum ipsius obtinensper omnia cum ipso erit identicum, et vocandum erit B, quodantek vocatuin est A; cui vero prius noineri erat B, nuiic inlocuin rov Ä translatiim vocandum erit A. Ilacc eiiim cha-tacterum difFerentia diversitatem tantum locorum notat. Cedoigitur, litrum Deus aliiid quicquam egerit, si secundum tuam8ententiam loca determinaverit? Utrumquc perfecte est idem;ideoque permutatio a te conflcta nulla est; sed nihili nullamesse rationem perbelle inea quidem sententia convenit.

Adulterina häec lex totä rerum universitate et sapientiabetiam divinae decbro egregie confiitatur. Corpora enim, quaedicuntur similaria, aquam, argentum vivum, aurum, salia sim-plicissiina etc. homogeneis et internis notis perfecte congruerein partibus Suis primitivis, et convenit identitati usus atque fun-ctionis, cui praestandae sunt destinata, et ex effectibus videndumfc st, quos SCmper similes ab iisdem absque ullo iiotabili discri-mine proficisci deprehendimus. Neque hic decet reconditamquandara et sensus effugientem suspicari diversitatem, quasi utDeus liabeat, quo operis sui partes ipse dignoscat, hoc enimesset nodos in scirpo quaerere»

?*