RATIO INSTITUTI.

Primis cognitionis nostrae principiis lucem ut spero aliquamallaturus, cum, quae super hac re meditatus fuerim, paucissi-mis quibus fieri potest pagellis exponere stet sententia, prolixisstudiose supersedeo ambagibus, nonnisi nervös ac artus argu-mentorum exserens, lepore omni ac venustate sermonis velutveste detracta. In qno negotio sicubi a claroruni virorum sen-tentia discedere, eosque interdum etiam nominatim notare mea-rura partium duxero, ita mihi de aequa illorum judicandi rationebene persuasum est, ut honori, qui meritis eorum debetur, hocnihil admodum detraliere, ab ipsisque neutiquam in malam par-tem accipi posse coniidam. Quandoquidem in sententiarum di-vortio suo cuique sensu abundare licet, alioruinque etiam argu-menta, dummodo acerbitas absit et litigandi pruritus, modestoexainine perstringere vetitum non est, n*eque hoc officiis et ur-banitatis et observantiae adversum judicari ab aequis rerum arbi-tris, uspiam animadverto.

Primo itaque quae de principii contradictionis supremo etindubitato supra omnes veritates principatu confidentius vulgoquam verius perhibentur, ad trutinam curatioris indaginis exigere,deinde quid in hoc capite rectius sit statuendum, brevibus ex-ponere conabor. Tum de lege rationis sufficienlis, quaecunquead emendatiorem ejusdem et sensum et demonstrationem pertinent,una cum iis, quae ipsam infestare videntur, difficultatibus alle-gabo et allegatis, quantum per ingenii mediocritatem licet, ar-

1 *