xl
APPENDIX.
enim die ... . The rest is altogether too puerile
to quote.Deinde Dominus Rex venit usque
Windeshowres et ibi in Dominica .... DeindeDominus Rex Angliae et Heraclius Patriarcha et multi dePrincipibus Anglise transfretaverunt inter Dovere etWitsand. Dominus autem Rex Anglite cum in Norman-niam venisset magnum congregavit exercitum ....Deinde Philippus Rex Franciee et Henricus Rex Angliaehabito colloquio de subventione facienda terras Jerosoli-mitana;, promiserunt se bonum auxilium illi facturos, tamin hominibus, quam in pecunia. Sed hsec omnia prefatusPatriarcha parvipendebat. Sperabat enim quod esset re-ducturus secum ad defensionem Jerosolimitanse terra;prefatum Regem Anglise vel aliquem de filiis suis velaliquem alium virum magnse auctoritatis; sed quod hocesse non potuit, repatriaturus, dolens et confusus a curiarecessit.
I suppose Michaud had some other authority for thescornful words; but I do not find them in Hoveden. Ona double claim Henry might-be called the rightful heir tothe Jerusalem throne, since he had the recent one ofFulk, as well as the preceding election of William ofCornwall. That William’s refusal had never been popularin Christendom was remarked before, and it was hopedthat this King of England would seize such an oppor-tunity of making amends for his ancestor’s lukewarmness,whether mentioned or not. But neither Henry seems tohave been so backward, nor Heraclius so extravagantlyinsolent, as has been pretended.