44
) o (
§» VI»
teli.
Cum igitur traditiones divinsc apud Ecclefias apoftolicas de-i-pofitse, ab his fideliter absque ulla mutatione & alteratione ad nostransmifiaj fuerint, ipfa autem hxc transmiflio medium infallibilefit, nos de exiftentia earundem traditionum certos reddendi, dubi-tare non polfumus, traditiones illas pure ad nos iluxiile. (g)
Excipiunt Proteftantes, traditionem efie folum teftimoniumhumanum; hoc autem quam maxime errori efie obnoxium. Infi-delis, inquiunt, eft & incerta traditio, quod is qui accipit, velnon fatis adcurate aufcultat, vel morbo a:tatis, naturaeque injurianonnunquam oblivifcitur, vel certe nonnunquam moritur antequam
terreftris plaga, nulla provincia, imo nulla fere civitas, quz & aliquo tcm-pore de fide noftra chriftiana non audiverit, quaque veritates noftras reve-latas non didicerit» s. Nulla fuit humana traditio, quz ne deficeret, mi-niftros habuerit per univerfum orbem conftitutos, qui veritatem rei tradeu-dz propagarent: habuit autem hos Ecclefia catholica. 3. Nulla traditiohumana continuo ufu & praxi fic ftabilita eft, ut traditiones chriftianz,quarum quotidie fuccurrebat memoria, & occafiio, Hzrefes continuo erantobpugnandz, Sacramenta quotidie adminiftranda &c. 4. Nulla traditio hu-mana tam forte motivum habuit, quo homines impellerentur ad veritatemaliis conmuaicamlam, ac traditio divina, quz ipfam falutem sternam &cultum Numinis pro motivo habuit» 5, Habet Ecclcfia ad propugnandastraditiones divinas promittam infallibilitatem & adfiftentiara Spiritus S», idquod in tradendis fa&is naturalibus deficit»
(g) Imo fi hz traditiones eflent incertz, vel ipfa authentia librorum faerorumincerta effet. Nam argumenta quzeunque, quz Proteftantes pro his adfe-runt, etiam pugnant pro traditionis certitudine & firmitate $ quin ab initiomagis univerfalis fuit disfufio traditionum divinarum quam feripturz, ut*pote quz fucceffu temporis devoluta fuit ad Ecclefiw, prateipue fi fermofit de libris dcuterocanonicis»
tra-