H

m )o( m

§. XXXIII.

Cseterum abfurda eft hoc lententia; Quippe ejusPatroni quidem dicunt, viam ineundam esle, qua; adfata ducat, fed id iterum expresfe ex fato esfe confiten-tur, ut adeo res eodem recidat; nam fatum primo po-nunt, poft ne fatum effeftu careat, alio fato aDiones,cogitationes fenfusque hominis ita determinari duciqueajunt, ut non poffit non ille effeftus fequi, quem fatumdeterminavit, eo fcilicet quod mentem tunc hominibusadimat fupera illa mens, qua; cujuscunque fortunammutare conftituit, confilia corrumpit. Vellej. Patercul.lib. 2. c.jy. quo allegant illud Ammiani Marcellin. lib. 14.e.36. dicentis: manum injicientibusfatis hebetari fenfiis ho-minum iS obtundi , ut quod accidit merito accidijfe videatur , c>vqfus in culpam transeat. Et illud Luciani lib. 7. verf.jg.Hoc placet 0 fuperi vobis inuertere cunelaPropofitum nofiris erroribus addere crimen.

§. XXXIV.

Ut ergo obje&ioni in §. 30. propofita; faciamusfatis, eamque quo difficilior eft, eo folidiori diluamusinduftria: promittimus eam non procedere, fed a veroabludere objefitam fententiarn quam maxime. Aliasenim certe omnis differentia inter homines brutaquevapularet, ut ex diftis patet. Remi ergo omnino abhomine movendi funt in hac cymba Deo ad clavum,quidem fedente : ToV ydp Sdac s' nrqomac

toi5 tmv dsSpdtrm, @e\ivfta<n te ngs •Brqa.yaa.tri> trovriqovdvroie d trana r 0 T«Aof, xdj trQofya. tot hamdra]ov, ire ydfPehtlCPopof 0 QxAri<po/>CC, Sts dvbqdoe, 0 dvhqdo (, aAkd t d T Inotpd SuAevptaJa trqd( droQoii reAeura/ri tripae, na} rd ymaua.xaj dvSqixdraJa irqayp/dja, avctvSqov re xdj pcdAa dtcrypdv rSr

««firmo*. Nam ubi divina Providentia non commilitat %

con~