49

k». • **

***** »'T.

C •*•-•* !

a

fecunda: fuere ■, et erunt plures mundi , ita ut Deusnunqmm jine creatum extitent. a) Extra lineamvagarer, fin vnius alteriusue fententiae defen-fionem fuscipere nnnc meditarer, id vnumdixifle fufficiat; cum nulla lit in rerum naturaratio , cur planetarum incolae inter Chimae-ras et d^vvaura, relegari debeant; nec magisrepugnet, fuifle ante orbem noftrum condi-tum, futnrosque poft eius interitum aliosmundos; quin etiam ipfamet aeternitas mundiex ratione adeo inuidte non refutetur, vt de-monftrari eius impoilibilitas queat, b) acpropterea plurium quoque mundorum abaeterno fucceffio nullo ratiocinio euidenterreprobari ceu abfurdum quid poiiit: c) cum-que ex altera parte reuelatio, quae noftramhanc terram praecife refpicit, et aliorfum fefenon extendit, iileat de omnibus hisce, nihil-

que

veteris hominibus recogitans, nihil admodum autira aut rifu dignum in iis e(fe Philofophis, quitam magnifice de Deo optimo maximo fentiunt.

») Hanc fententiam (ita vt a Catholicae Ecclefiaefidenusquam defcifcere‘vellet) vltimus, quod fciam,defendendam fuscepit MALEBRANCHE in Operepofthumo Parifiis fupprefio , Amftelodami 1769.edito : Traite de /’ itifiui cree,

b) Oftendente ipfomet S. THOMA. I. P. Q, 46, Art .2, in © et feq.

j.jf «) Confentiente S, THOMA Art. cit. ad imum , et ad, Imum .

J 1

D