457
Wohlriechendes Franziskerl unter dieNase des Pariser Dekreters.
Mußt ma nit in Übel aufnemma,
Wenn ma ebba thäta sakrisch zamma kämma;Mußt ma nit in Übel nemma mir,
Wenn a bißl mit i ressonir!
Hab ma's glei dacht, hast's so weit gebracht,Hast's so grob g'macht, daß die Welt kracht!Mußt ma nit in Übel nemma mir,
Wenn i nu a Stücke! prctendir!
Dorten aufwärts in dem NordenscheinBrennet Moskau in der Flammen wildem Hain,Und wer lebet muß dies Feuer sehn,
Mit dem Schwerdte dort zur Schmiede gehn!Seht, vor Wuth wetzt, der zur Gluth jetzt,
Die ihr Blut netzt, neue Brüt hetzt!
Und schon seh ich vom Sauet Stephansthurm,Daß sich wieder hebet neuer Sturm!
Mußt ma nit in Übel aufnemma,
Wenn ma ebba thäta sakrisch zamma kämma;Mußt ma nit in Übel nemma mir,
Wann i's Bangenct nu presentir!
Solofresser, villst's nit besser,
Weil dei Messer a bißl größer,
Mußt ma nit in Übel nemma mir,
Wann i wied'r amohl mei Schneid' probier!
s
!! vI
»i
?«>. .