Druckschrift 
4 (1831)
Entstehung
Seite
230
Einzelbild herunterladen
 

230

norum temporalinm, sub qnorum districtibus ipsi pensio-narii seu reddituarii et bona, de quibus ipsi abbati etguo monasterio censns solvi consueverunt, consistunt,recipere compellitur, et alias impressiones dominorumtemporalium, bona ipsius monasterii presertim abbati protempore existenti et sne mense applicata adeo sunt dimi-nuta et in suis possessionibus destituta, quod ipsi abbatiet conventui, maxime abbati, ad quem dicti domini tem-porales frequenter concurrunt cum equitatu et familiemultitudine, victus remansit valde tennis et exilis, sicquod idem abbas de bonis mense sue ab oliin applicatiscommode nequit sustentari. Quare pro parte ipsius abba-tis nobis extitit humiliter suplicatum, ne propter premissadictam snam abbatiam necessitate urgente, ut veresimi-liter presumitur, deserere et derelinquere compellatur,qualiter ecclesiam parocliialem in Dülken nostre dioecesis,ad jus patronatus dicti abbatis spectantcrn, cum Omnibusjuribus et pertinentiis suis mense dicti abbatis in per-petuum connectere et nnire autlioritate nostra ordinariadignaremur. Nos igitur pastoralis debito offieii super pre-missis duximus diligenter inquirendum, et quia ea in-venimus veritate subnixa, prout etiam sunt notaria etmanifegta, supplicationi ipsius abbatis tanquam rationabiliannuentes, presertim cum ad ea Archidiaconi loci aecedatConsensus, de consilio et consensu dilectorum in Christocapituli ecclesie nostre coloniensis, prefatam Ecclesiam cumomnibus spis fructibus, redditibus et obventionibus perpe-tuis et juribus universis ac singulis, mense ipsius dominiabbatis et suorum sucqessorum incorporamus , annectimuset unirnus, ita quod, cedente vel decedente rectore ipsiusecclesie, abbas dicti monasterii, qui est vel qui erit, possitpropria autlioritate possessionem fructuum, reddituum, pro-yqntuum, obventionum et jurium predictorurn libere ingredi,et i 1 las et ea percipere, tollere et habere predictis usibusupplicanda, Reservamus tarnen de bonis ipsius Ecclesieoblationus oiunes, quas in ipsa olleri contingit, nec non