De S. Rom Imp. Pacificatione Wcftphalica. 481

tauo ac Aichjhetettfi exercitum Suecorum ita imminere,ut in illius itet beneplacito, eosdem cum omni reli-gione & flatu EcclefiafHco propellere, quod etiamhaud dubie fa&uri fint, cum intellexerint continuatio-nem belli potius, quam pacem propofkis conditioni-bus eligi; Catholicos Suecis & Proteftantibus aditi-pulaturos & in refidua Catholicorum laevius quam ali-as involaturos. In G, His collocatam fiduciam fore va-niflimam, qui non folum nullam ha&enus opem Ca-tholicis praftare, contra vero religionem ipfam in Im-perio opprimere, & in pluribus locis inducere haere-fin, ab ea alicquin immunibus, vifi fint, Ilifpanum ad-huc dum Gallicano aliisque bellis impediri. It ali £Principes , ipfumque fummum Pontificem , a Caefarelicet aliquoties de periculo Catholica; religionis admo-nitos , negata auxilia excufaffe a motibus Turearumadverfus Rempublicam Venetam, machinationibusGallorum in Italia, aliisque vicinioribus ac propriispericulis. Quae omnia talia fint, ut merito fifterecogi-tationes de protrahendo bello, atque ad ample&endumetiam minus acceptis conditionibus pacem inducere Ca-tholicos poffint.

ACTA PAQ. WESTBH.

§. VII.

Proximum huic Curianorum ftudium fuit, utper Mediatores Gallos eodem, quo Suecis modo nuperOfnabrugae fattum fuerat immediate, inftrumentumde pacis conventione exhiberent, in quo hoc unicefpedatum, ut, qua; cum Suecis & Ordinibus Imperii

Ppp vi-

C. XXV.

§. VII.

Ao. 1647.

Cajare i que,-,que Mediato-ribus expo -rmnt, qua Of-nalruga actafint.