De S, Rom. Imp* Pacificatione Weftphalica. 467 XXIV»

§.xviu

§, XVII» Ao» 1647.

At vero cum Sveti palam nunc offenderent, Acutum &Epifcopatumiftum, quantumvis dido anno in Catho- oZZZZglnplicorum fui flet poteftate, nulla fe ratione reftituturos,fed pro fuae Religionis confordbus refervaturos: tan-dem & Csefareani abjicere animum coepere; Gallo-rum flquidem interventu a lententia fua dimoveri nonpoterant Sueci; quinimo, cum urgente Epifeopo Of-nabrugenfi, Avauxius cum Sal vio de hoc Epifcopatu AvauxMsi*.collocaturus congrederetur, hic vero illi opponeret,

Gallis pro ifthoc Epifcopatu loqui non licere, falvo fas- f t Z. ^orZ-dere, cujus vi in ftatum an. 1618. reponenda eflentEccIeli- brugenfi,aftica, (ea vero tempeftate Epifcopatus Ofnabrugenfis f* d Uwter «abs Philippo Sigismimdo Duce BrunlvicenU, AuguftanaeConfeffioni addi&o, pofleflus fuerat) Avauxius nilplane aliud repofuit, praeterquam, quod in traSatihusnon femper fcopmn ipfttm , fed nonnunqttam proximum /copolo cum dun tax at attingamus, quodque Rex Chriftiamjjimus& Regina Mater gratum habituri fint hunc Regina Sueciafavorem , Ji Catholicis deinceps i fle Epijcopatus relinquatur.

Mollis refponfio, quae Svecorum deffderia non fran-gere, fed ab Avauxio potius vi&oriam Salvio permit-ti, quem leni adeo manu aggrederetur, indigitare vi-debatur. Iterum tamen & hoc opponit, pofleflionembonorum Ecclefiafticorum ex moderna conventione,fecundum regulamanni 1624. metiendam effe, qui quo-ad hunc Epifcopatum faveat Catholicis: Verum re-geffit Salvius , terminum hunc ea folum refpicere, quaein poteftate edent Ordinum Imperii, Suecos vero inpraejudicium illorum, quae fuae effent poteftatis, nun-

Nnn 3 quam