C. XXII. 422 Relatio Hiftorica,

§■ IV.

Ao. 1647. ra nt EI e flor Brandeburgictis , qui Rugis < 3 c magnsPo-• meranis Ducatus parti renunciare debebat: Princi-

a,Er limnicen- yes Brur.suirenjes , qiu per hsred itariam lucceilionemfiun>,Mcgr.po- Eleftoris Erandeburgici in Archiepifcopatum Magde-KoifktiZ’ ^ ur g en ^ em & Epifcopatum Haiberitadienfern, jusoJfiavh fucceflionis (ibi auferri querebantur, -quod ex Princi-pis Ernefti Augufti in Coadjutorem iftarum Ecclefia-rum poflulatione fibi fasque familis competeret; Du-ces Megapolitani , qui Wifmariam urbem portumqueSuecis concedere cogebantur; Dux Holfatia Frideri-ats , Danis Regis filius, quem Archi-Epifcopatu Bre-menfi oportebat cedere. ; His accedebat Gujlavus Gu-flavi, Regis Suecis nothus, a quo Epifcopatum Ofna-brugenfem donatione acceperat, eoque per pacifica-tionem abire debebat, & paulatim plures alii omnesfere, (qus Catholicorum erat fufpicio) illuc collinian-tes, ut per squivalentium compenfationum prstenfio-nes fpeciofiffimas, Ecclefiadicorum bonorum partici-pes ac domini evadere, eaque via Catholicorum vi-res diminutum, fiias vero infigniter adaublum ire pofiPlures alu fent. Reflabat etiam de Landgravia CaJJellenJis , necdifficultates, non Militia Suecicx Jatisfaclionibus inflituenda, & qushoc tempore omnium difficillima videbatur, de com-ponendis Gravaminibus Religionis tra&atio: atque hscomnia, tametfi pene una ae fimul jam magna aflidui-tateprs manibus Csfarei, &quorumintererat, Ordi-nes haberent, per fingulas tamen partes ac fucceffiyedeferibenda erunt.

Ergo