De S« Rom, Imp. Pacificatione W eftphalica 377 C XIX.

i §. vhi.

nulla fe ratione a totius Ducatus Pomeraniae praetendo- Ao. 1646,ne dimoveri pode; quin & portum Wifmarienfem cumarcibus & munitionibusexftruttis, ut& Archi-Epifco-patum Bremenfem, Verdenfemque Epifcopatum,fup-prefib Eccledaflico ftatu, in Principatus Seculares con-vertendos, (ibi cedi oportere: fed poftquam pluribusargumentis Galli oftendident, tali quidem ratione pacemcoire non pode, &,fi Sueci porro tam enormia poftula-re pergerent, haud integrum fore Regi Chriftianiffi-mo, tametd alias ille a fcedere cum Suecis inito difcederenon aveat, ifta fola caufa bellum contra Csefarcm &Imperium diutius gerere, fra&os tandem animos, at-que in eam conventum ede fententiam, ut ad ReginamSuecis tarn ab ipds Gallis quam Suecicis Legatis pro-lixe fcriberetur , non nib dimidia, Pomerani# farte cumoppido Stetino retenta , reliqua vero ad ElefloremBrandeburgicum reditura, hanc fatisfaftionis prae-tendonem terminari pode; Regina igitur, ut novafubmitteret mandata, atque hac expreffa conditionepacem conficiendi fuis Minidris tribueret poteftatem,nec ultra exitum OQrobris expe&ari fineret refponfiim;fecus enim fore, ut rebus fuis aliter confideret Gallia,

& a periculofo nimis bello, dum res ejus id expofcant,fefe faceret exemptam. Prolatum quoque fuifle in medi-um, ajebant Galli, quod vicies milleni thaleri Imperia-les pro Stettino rependi, vel Suecis vel Brandeburgico,deberent, cuicunque illo cedere contigidet. Nec ad-modum ab hujusmodi compofiticnis medio Svecos a!>horruifle; Et certe, fi haec componi contentio podet,pacem univerfam fpatio unius otfidui confeftam foreatque conclufam. Nam quod ad gravamina religio-

Bbb nis