De S, Rom 4 Imo. Pacificatione W eftphalica, 361C. XVIII.

§♦ V.

v. Ao 4 i645.

Repetebant autem Galli fub initium, quasfrequenter pofuerant conditiones,ut videlicet conventiohxc non aliter fafta intelligeretur, neque effe&umprius fortiretur ullum, quam ea, qu x publicum Impe-rii flatum tangerent, conftituta quoque & compofitaforent univerfim; deinde, ut fufcepta cum LegatisSvecicis de fatisfaBione Regni Svecice traftatio ad finemperducatur, parique pafiu Domui Haffb-Cajfellenfi omniex parte fatis fiat; Poftremo, ut ab Imperii Ordini-bus ratum habeatur , confirmeturque cum obligationepraedandi eventum, quidquid tam circa hos de fatisfa-flione, quam circa alios quoscunque articulos pa&umfuerit.

Conventionis Capita haec svnt:

Promittunt Cxfariani nomine Imperatoris <3e Imperii, capitacm^confenfum datum iri, 'vcntionii C/.

Trimo , Quod fupremum Dominium, jura Superiori-tatis, aliaque omnia in Epifcopatus Metenfem, Tttllenfem ac Ve-rodmenfem , urbesque cognomines, horumque Epifcopatuumdiltrittus, & nominatim Moycnvicum , eo modo, quo hacte-nus ad Romanum Imperium (pedabant, inpofterum ad Coro-nam Galliae fpedtare debeant, refervato tamen jure Metropo-litico ad ArchiepifcopatumTrevirenfem pertinente. Necnonutin pofTeffionem Epifcopatus Verodunenfis Dominus FvancifcusLotharingice Dux reftituatur, tanquam legitimus Epifcopus, &hunc Epifcopatum pacifice adminiftrare, ejusque licut & fua-rum Abbatiarum, falvo tamen Regis & cujuscunque privatijure, nec noa bonorum fuorum patrimonialium, ubicunque

Z z litorum