de increm, statv et decr. hom. fo;
§. 646.
Senfim fenfimque infans animae quoquefacultatibus vti difcit d), percipiendi nempeet attendendi, et reminifcendi, et appe-tendi etc. etc. vnde et proximis poft na-tiuitfitem menfibus infomnia et f. p.
§• 647.
Externorim etiam finfuum organa ma-gis magisque efFormantur et vlterius per-ficiuntur, vt auris externa, et nares inter-nae, oculorum item tegmina, arcus feil,fupraorbitales, et i’npercilia etc.
§• 648.
Calnariae porro ofla firmius coaleTcunt,fonticuli fenfim obturantur, et ab odauocirc. inde menfe dentitio'incipit.
§. 649.
Tuncque et ablaffiationi maturus efl;infans, vtpote cui dentes ad folidioremfubigendum cibum, non vero ad laeden-dam matris mamillam dati funt.
li 4 §. 650.
<i) cf. TlEDEMANN über die Entwickelung der Seelen -Fähigkeiten bey Kindein, in HeJJifch. Beytr, Vol.II.