JACQUES il VAIN ARTEVELDE, Capitaine général de la Ville. 237

ware, ende seiden, hi moeste met hen vore haren raeester ghaen. Daer leidden sine metforchen vor den Marschalc van Ingheland in dlnghelsclie heere; daer vraeghde hem deMarschalc wal hi vore de stad dade; hi antwordde, dat hi met sinep gheselle daer pipendeghinc, ende dat hi daer gheen argh in en adde. Vort vraeghde hi hem, met wien dat hiware; hi seide, dat hi ware met Mijnheren Willeme van Duvenvoerde; doen antwordde deMarschalc, datd een goed man ware. Doen deden die Marschalc opleiden, en deden spannen,ende seide dat hi die waerheit vernemen soude, waerd alsoe aise hi seide, men soudenquitelaten. Vort tuighde dezelve Herman , op sinen eed ende op sijn eere, aise hi aldusghespannen was, dat quamen drie Vlaminghe van Jacops weghen van Artenvelde, endeversochten den Marschalc dat menne hen leverde; doenward hi ghelevert dien Vlaminghen,dien leidden int Vlacmsche heere, in ene cleine tentken bi Jacops tente van Artenvelde.Van daer, alst diep in den avond was, ward hi van dien Vlamingen gheleid in der scepen-tente van Ghend, vor Jacoppe van Artenvelde, dien hi vant leenende op enen staf. Daersprac hem Jacop ane, ende vraeghde hem wat hi te nacht in de stad hadde ghemaect; hiantwordde hem ende seide, op sine ziele, dat hi nie in de stad en quam; doe sprac hemJacop weder ane ende seide, dat goed ware dat hi lijedc, eer men hem pijnde; doeantwordde hi hem, dat hi wat lijen en wiste, dat hi men (sic) hem doen nioc.hte dat hiwoude. Daer toghen sij hem onwerdeleke sinen roc ute, ende ontcnopten sine andere tweerocke tote sinen bloeten hemde, ende bonden sine hande op sinen rugghe, ende leideneover sinen rugghe op ene planke, ende bondene swaerleke ende sterkeleke met zeelendaerop, ende sneden hem themde vor therte af, ende staken dat stuc van sinen hemde intwater, ende leident hem op sijn anschijn, ende staken hem enen stoc in sine keele, endeghoten hem eene ghelte waters ochte meer in sine kele, wrieiselden hem een zeel ommesijn hoeft met enen wreiselstocke, ende omme sinen lichame dieghelike, soedat dwater dathem ingheghoten was den navel niet gheliden en conste. In deser swaerre pinen ende indese swaren tormente sprac hem Jacop ane, dat hi lijede ende seide datten MijnheereWillem van Duvenvoerde 1 in de stad ghesend hadde; hi andwordde noch, soe hi ierstenconste, dat hi wat lijen en wiste. Daer ghinghen zij hem weder toe, ende ghoten hem waterin le wijf werven, ende seide hem Jacop ane, dat hi een waerd seide, dattene MijnheereWillem daerin ghesend hadde, hi soudene quitelaten, want hi wist wale, ende seidenhem, aise hi lijen woude, dat hi thoeft ruerde. Ende, want naturlec es dat elc menscheschuwet die doed, soe seide Herman, omme sijn leven te verlenghene ende dies groelstorments telivereert te sine lieghende, dat hi noede dede, dat waer ware dattene Mijnheere

' Guillaume de Duvenvoerde, seigneur d’Oosterhout, près de Bréda, possédait plusieurs fiefs enBrabant. (Galesi.oot, Le livre des feudataires de Jean III (Bruxelles, 1865), pp. 5, 187, 270, 296 à297. 11 était chambellan du comte Guillaume de Hainaut, plus tard duc de Bavière, était aux gagesdu roi d’Angleterre en 1539 et négocia pour lui la paix avec le roi de France. Il comparait dans unequarantaine d’actes de 1325 à 1338, relatés par Wauters, dans sa Table chronologique (Bruxelles,1896-1901), t. IX, p. 80 et t. X, p. 401. — Son fils, Guillaume, seigneur de Donghen, paraîten 1345. ( Ibidem , t. X, p. 198.)

m

1340

4 octobre