Druckschrift 
3 (1850)
Entstehung
Seite
365
Einzelbild herunterladen
 

365

so merkwürdiger, als 409 Sterne, die er zwischen dem Gürtelund dem Schwerdte auf tv Quadratgraden zu zählen glaubte(Nelli, Vir» cli Oalilei Vol. I. p. 298), spät noch Lambert(cosmvlog. Briefe 1760 S. 155) zu der unrichtigen Schätzungvon 1650000 Sternen am ganzen Firmament (Struve, Xstr.Stellaire p. 14 und Note 16) verleiteten.

(S. 336.) Kosmos Bd. II. S. 363.

(S. 337.) »Lx Iiis autem Ire« illae peno inler 50 conti-guae Stellas, cumque kis alias quatuor, velut Irans nekulamlucebant: ita ut spatium eirea ipsas, qua lorma k!c eonspicitur,multo illustrius appareret reliquo omni caelo; quod eum ap-prime serenum esset ae cerneretur nigerrimum, velut Iiiatnquodam interruptum viciebatur, per quem in plagam magis lu-eidam esset prospeetus. Iclem vero in tiane usque diem nikilimmutata täcie saepius atque eoclem loeo eonspexi; adeo ut per-petuam illie sociem Kallers eredibile sit koe quidquid est por-tenti^ eui eerte simile aliucl nusquam apud reliquas kxas potuianimadvertere. Xam eaeterae nebulosae olim existimatae, atqueipsa via lactea, perspieillo inspectae, nullas nekulas kakere eom-periuntur, neque aliud esse quam plurium stellaruw eongerieset krequentia.« Okristiani II u g e n i i Opera varia Tugd.kst. 1724 p. 540 641. Die Vergrößerung, welche Hupgens inseinem 23füßigen Refractvr anwandte, schätzte er selbst nur hun-dertfach (p. 538). Sind die quatuor stellae trans nebulam lu-eentes die Sterne des Trapez? Die kleine, sehr rohe Zeichnungslab. XKVII kg. 4, pkenomenon in Orions novum) stellt nureine Gruppe von 3 Sternen dar: allerdings neben einem Ein-schnitte, welchen man für den Sinus Magnus halten möchte. Viel-leicht sind nur die 3 Sterne im Trapez, welche 4ter bis 7ter Größesind, verzeichnet. Auch rühmt Dvminicus Cassini, daß der vierteStern erst von ihm gesehen worden sei.

" (S. 337.) William Cranch Bond in den Transset. ottke Xmerioan Xead. ot ^rts and Seienees, nerv SeriesVol. III. p. 87-96.

^ (S. 337.) Capreise § 6469 16. VIII: Outlines§ 837 und 886 16. IV kg. 1.

(S. 337.) Sir John Herschel in den Nemoirs ol tkeXstron. Soe. Vol. II. 1824 p. 487496, 16. VII und VIII.