WILHELMINA VAN PRUISEN.

153

„dat zoovele jaren op onze handelingen en op onze woor-„den woog en tot zelis onze gedachten gevangen hield."

Maar Wilhelmina's practische geest dreef haar tot han-delen. Het organiseeren van tal van vrijwilligerscorpsen inDuitschland bracht de prinses-douairière op het denkbeeldom eveneens een Hollandsch legioen samen te stellen terbevrijding van het vaderland. De stof scheen daartoe voor-handen bij het groote aantal Hollandsche krijgsgevangenenin Duitschland en bij de dagelijks toenemende desertieuit het Fransche leger. De prins van Oranje, die teLonden vertoefde, diende op aandrang zijner moeder eeneuitvoerige nota in bij het Engelsche ministerie, met ver-zoek om hnancieelen steun en om de beschikking overde in Engeland aanwezige Hollandsche krijgsgevangenenten behoeve van bedoeld legioen. De prinses hechtte grootewaarde aan de medewerking van Engeland, „want," schreefzij haren zoon, „door de Hollandsche vlag te laten waaien„naast die van Oranje, erkent Engeland dan van den„beginne het voornemen om beide, dat land te helpen vrij-maken en ons geslacht aan het hoofd van het bewind te„helpen herstellen." In Engeland keurde men het ontwerpgoed, zonder echter geldelijken steun te willen geven. MaarWilhelmina had den afloop der onderhandelingen van harenzoon met het Engelsche ministerie niet afjgewacht om dehand aan het werk te slaan. Reeds den gden Septemberwas de luitenant der huzaren, Staar van de Poll, namenshaar gezonden tot den Hollandschen generaal van Suchte-len, thans in Zweedschen dienst, die, naar zij wist, grooten