Druckschrift 
[1] (1844)
Entstehung
Seite
105
Einzelbild herunterladen
 

!<!>»

tuniea 6omin! desu incousnlili cum multis alils i-eüquiis praeclaris trans-tulit in summum altare dealo ?e1>v dieatmm prima die meusis l>la^i.

Derselbe 43^ I). 11t antom sidelis testaltt!' antiquilas^ <nnc recondilakueiat illa 8aeialji88ima vestis inconsula in mim loeum eeclesiae qui postcliorus saneli Xieolai l'uit appellatus ndi latuil !I1a maiAaiila pietiosissimaoelinAentis keie annis. 44. a. .Ivannes dum elioium eeclesiae nvvnmerexisset et divo ?etio novnm statnisset altaie^ quo illud i-eliquiis ma^ni-üeentissimis potnisset oinaie^ lulit in Xaleudis Ma^i ex altario 6ivi Nicolaitunieam illam ciomini .liiesu ineonsotilem leeondiditqoe in novnm per sedeato ?etro apostoio dieatum allare.

Das Buch 5. 1514) vorletztes Blatt. Ilas

icliquias exeepto corpore divi Matliiae aposloli X^iicius altari d. Xicolaiinclu8it. ?ost Iiaee anno M0X0V1. doaones Mimos etiam Irevivensisarebiepiseopus q. cUorum cum cripta 5un6avit nonnullas de altari praemi8808U8eepit reliquias et ea8 altari ine1u8it maiori in die 8anetorum ?t»itippiet dacobi quo adlme dedieationis pera»itur dies.

15) S. 45. 0. 3l. Spätere Nedaetion, nach

1132: I^n tempore 4'relieris ^ussu deatae Ilelenak) eeclesia maximi ornatuset structurae in llonorem sanctae crucis est aedilicata) in modum etiam cwicis.s^Ossa ZVlatliiae .Vpostoli luxta corpora 88. Ruelmrii et sociorum einseollata sunt. 4'uuica domini cum elavo et eeteris retiquiis in domo 8.?etri reconditae sunt.) 8. autem ^Kricius^ okdcio suo pvntilieatus expleto^mi»ravit ad dominum.

Unter de» älter» Nedactionen fi»de» sich die eingeklammerten Sätzeunseres Wisse»s mir in dem Od. ?»>is. 77. (ehemals Ovmpond., vond'Achery herausgegeben) der die Revaction von 1136 bis 1132 ohneInterpolation fortsetzt. Der cod. ^revir. bei Calniet in den Variantenhat die beiden Sätze gar nicht; ein cod. iiambA. ebenfalls von der erstenRedactio» mit der Fortsetzung bis 1132 hat nur die Angabe über denh. Mathias, nicht den Satz überTunica und Nagel. Man sieht, die Interpola-tion ist hier denselben Gang wie bei der Urkunde Sylvesters gegangen.

16) S. 46. l. lilterae ad Ildlinnm acpisc. 'I>evirenseinbei lioidast O. 4. I, 2KS Iiuntileim II. v. I, SSI. Der Kaiser beklagt sichüber den Papst: Ijlcce gnalis snbsannatin? Oorte vos ipso vidistis etaudistis, cpiaiu dcrisni nos babucrint, vucantes »os slnltos ^.temannos,gnod ad praeccptnm eins staremus subiocti, gnorni» dcxteras totus orbiskerre no» passet. le/itnr cpua vos ?iimas esti« eis »Ige« et cor re>-ni etMetropolis illa veslra, 7'reviris ingnain inclxtai gnae inconsntiti grilenollettunico (loinini^ vestro consilio et iruxilio snmina»! et in^sterialem inco»-sntileni Innicai» domlni^ id est btinalb, de mann illins ^morrbaei^ xidel.^.pvstolicU a quo Inicnsgue scissa et divisa sorte^ et in fus .^.eAzgitlornmrursum vendita est^ ernemus. bton enim per ostinm sed aliunde ascenditin ovile, Inr cpnppe est et latro.

Uebrigens ist, wie wir »ach einer gefälligen Mittheilung des Hrn.vr. Böhmer jetzt hinzufügen können, der im Text angedeutete Zweifelnur zu begründet. Dieser erste Kenner unserer Kaiserurkunde» erklärt denBrief auö Gründen des Stils und Inhalts für unzweifelhaft unächtund wahrscheinlich für ei» Product des l6. Jahrhunderts. Hieraus er-klärt sich auch am leichtesten der Ausdruck praopoiiet, als auf die lärm-volle Erhebung von lül2 anspielend. Natürlich bleibt, hiervon unabhängig,der Inhalt der ächten Nachrichten über tlstg derselbe. Dessen ungeachtethoffen wir bei Hrn. Marx neuen Dank zu verdienen für die Nachweisung,daß dies dritte Zeugniß von derselben Beschaffenheit ist, wie die Ur-kunde Sylvesters und die Erfindungen Browers über 1136: die Har-