- 296 -

Ut redit ad naves profugus, descendit in aluumFluminis: Hicne putes posse latere diu?

Non latuit, nec dum foedo de corpore sordesAblutae fuerant, non riguere pedes,

Euomit hunc, quem vix absorpserat ante, VahalisMundauit fluctus hac ratione suos.

Direptis spolys nudatum Terra cadauerExcipit, infoelix liicque man er e nequit.

Horret ob inuumeras caedes, flammasque vorantesOmnia, sacrilegae furta nefando manus.

Concurrit populus, currunt juuenesque, senesqueHostem deuictüm quemque videre juuat.

Nec mora, terra lubens quod liabebat inutile pondusOffert, indignum, quod tegeretur hurno.

Abripitur, soluit poenas, caput abstulit ensis,In quatuor truncum frustra secure secant.

Qua fuit ingressus Neomagum porta cruentoHastiii infixum gaudet habere caput,

Pendentes alias de pinnis moenia partesMonstrant: Hicne diu posse latere putes?

Aer tabificam pestern tolerare recusat,

Corrumpi dira contagione timet.

Porta caput reddit, reddunt et cetera membraMoenia, quae nigro sanguine tincta madent.

Isti, quem renuunt tria dicta elementa tenere,In medys flammis anne futura quies ?

Nescio, vix ausim impurum committere corpusIgni, judicio stetque cadatque Dei.

Ille locurn tribuet certum justusque rependetIudex pro meritis proemia digna suis.

(Srabfdjrift öcs fttavtiu Srdjeitk.

2)er bie 9h)meger geiuallfnm gcftrebt in SBerbeiFen gu ftürgen,<Sd)cnf — luufdjhuigen l)at if)ti flrubelnber SBaffer ©emait.