ftuö SSernadjidßtgung btefer 3fngefcgeitl)ctt brofjcte , f)üt unbfyer gerebct rourbe. Ü6crbxeö fjattc bic gaftioit eine frdftige©fülle an 33tfd)of 3üi(l)efm üott (äfyflmpeaur, 2t6dfarbStreulofcm ©d)üfer unb greuttb, mefdjcr auf baö 23itferfteifytt t)af3fe uitb feilten 9iitbm ju jerfidren fitdjtc. 9J?tttiefem feattb dhtno fett einiger 3ett auf baö grcuubfdjaft*Itd)(ie. (') £>a3 (grgebntfi fo tiefer gemeinten Intrigen mar,baß Ätino — obgfetd) miber SBiitcit (') — bett ^). 3(bcbfärb »erurtljetfte, fein S3ud) oftte weitere Untcrfudfiutg titdgeuer 51t werfen. 3ubem beflimmte er tf)nt et« Äfofter afß fe*beußfdngftdjett äSemaf>rungeU>rf. O SSergcbcuß erbet fTd>Sfbdfarb, fein etgenfftdjeß unb tnnerjieö ©faitbeußbefeuut*niß tor berSerfantmfuug abzufegen. SDiatt begehrte nidjtß,afß bic atf)anajtfd)e gorntcf, meiere jebeß Äütb »tjfc. (')
O 3n ber einen Ülnmerfttng 3U ben Opp. st. Bernardi fieigt e$nue bfi'icfiict): ffi. ». fitlxtmpeßur fep im 3af;r 1119 gejtorben;in einer ttnbern mit -Sinbeutung auf bttä Chronic. Mauri-niacense, Conon. C. et Leg. in Mauriniacense prope Stam-pas coenabinm accessit 1120, liabens secum velut auxiliatoremmagnum W. Catal. Episcopum p. i3.
(') Ad boc invitum traxerunt, — ftnb 2tl>ü(<trb«S eigene Sffiorte.( 3 ) 311 ben Opp. St. Bernard. Admonit. in Opusc. XI. fieift eä ge*rabCJU : Conen Petrum prsesentem arguens et condictum deliseretica pravitate condemnans ; p. G40.
Sei Ciaconius (p. SGG) : Iiiins Cunonis meminit Abbas Ur-sperg. Sigebertus in Clironicis et Gothifred Clanevallensis inEpistola ad Alban. Episcop., in qua Cononen narrat, cumSuessione in Gallia celebratum concilium, P. Abailardi scriptadamnasse, eaque lianeseos veneno conspersaexussisse flammis.C'J Die Historia Calamitatum (Pet. Abseiard Opp.), für biefeSÄonjifium unb 2I(>ä(<trbS Serbin- bie Snuptquelle, giebt und)sftefenben merfmiirbigen Seridjt:
Vocatus itaque statim ad concilium adfui, et sine ullediscussionis examine me ipsum compulerunt propria manu