§. X. Agmenlioc claudatGregorius,qvem ob dodri-nae & pietatis gloriam Magnum vocant: etfiutraqve tarndubia inter fc certäritpalmä,ut fignum haec facild fuftu-lerit. Neqvid enitn diffimulem , indignum exiftimavitPater, vcrba cccleßte oraculi reßringifub regulis Donati :<ui legi plusqvam praitariae morefuo falfiflimd refpon-det Scioppius, ac hominibus qvidem civitatem dare Pon-ttficem , ait, non verbis poffe, nec venifle Chriftum utGrammaticorumleges folveret, fedutfapere infuaqvem-qve arte pateretur : Infamid Famuinip. j. Retraclationisqvidem publicum monumentum non extat: multorumtarnen non per in de Gbi confcius fuit, ut faepe etiatn indiv.erfa laberetur , indice Job. Diacono in Yitä .Gregor»Li(>. IV. pafßm. Qvin imo Perronius Cardinalis obje-«Gionem ex Gregorii hujus commentariis petitam fic re-fellit; nondum eye&um ad Pontificis federn cum iftafcriberet, Gregorium fuiflfe,fed diaconum tantunijacde-inde legati vicem conftantinopoliegifle,muItoqve aliamin provedtiori aetate fententiam foviflfe DalUiis de UfaPatrum c* VII.p. 166. Qvamobrem Sabinianus fuccefforfcripta Gregorii e medio tollere atqve delere ex homi-num memoria conatus eil; qvod facile dediffet contc-dum, nifi Petrus Diaconus jurejurando corampopulo af-firma(Tet, fe columbam lucubrantfs ipiius auribus aGi-de ntem faepius confpexifiTe 3 qvo deinde coclefti per-culfum impetu fcripfifTe Gregorium, popuJo perfvade-bant ; exSigeberto tradit ßigoviusdc Regnoltaii4 adA. C.DCVyp.io. Sed livore magis, qvo ergo Pontificem,effer-buerat, qväm errore induclus eil Sabinianus ad combu-rendos libros: ut nemo fuain fiorere fatnatn exiftimat, nifiantecelToris imminuat au&oritacem.

§.XI.