INMORBISPR^ESAGIO.

cüpätT^d vomendum eft cupiditas, vel etiam fingultusaccidit, poftea fub mentis turbatione & fyncopehomoexfpirat. Si quis ex nimia fanguinis profufione, quä-le quid contingere poteft in infelici abortu, in hämo-ptyfi, incruentovomitu,velmorbo nigro Hippocratisaut gravi haemorrhagia in febribus moritur, is quidemex animi defe&ione ipfaque fyncope vitam amittit, fedtarnen notabileeft, quod plerumque vehemens fitis, in-clinatio ad vornitum & pulfuscumdebilitate, frequen-tia,cumartuum diitenfione procedat, indicio, (angui-nem in partibus interioribus, ventriculo, capite fubfi-ftentem movere adhuc quosdam fpafmos; nam fitis exfpaftica rtridura tunicae glandulofae cefophagi utpluri-mam oritur. Morbi, quibus infantes pereunt, funt ut-plurimum fpafmodici & convulfivi, inflammationem& fphacelum praelertim ventriculi, intertinorum autcapitis, polt fe trahentes; nam ex acutis doloribus fä-dle in epilepfiam & convulfiones, febres, atque afth-mata incidunt. Si epilepticus paroxyfmus unus alte-rum confequitur, &alvus antea fortiter claufa fpontejam dimittit excrementa valde foetida & nigra, voxclangofa & fingultuofi fit, totumque corpus ardet, inpropinquo exitium efle judicare licet.

§. XXlil.

Reftat jam, ut mortis praefagia in quibusdam et-iam morbis chronicis exponamus. Hos inter vero emi-nent maximehydrops, cachexia, fcorbutus, marafmus,heclica,phthilis actabes. Qoi hifce decumbunt, lentetranleunt ad mortem propter lentius procedentem vi-

E fcerum