IN MORBIS PR/ESAGIO.

tarnen rarius relpondent, adeo, ut etiam prineeps hu-jus artis magifter, qui fuit Hippocrates, ob incertitudi-nemhujus artis tandem exclamare non veritus fuerit:

pnediätonfs in acutis rattone falutis & mortis admodum juntincert£.

§• HL

Ut igitur nobiliffima haec de morbis divinandifeientia majorem Iucem & incrementum aeeipiat, &cum tempore inter feientias locum inveniat, in morbiproceflu vel hiitoria omnes fere ponderandse funt cir-cumßantiae. Neque enim fufficit morbum vel etiainejus caufas nofie, fed maxime omnium notitia corpo-ris segrotantis accurata feitu eft neceflaria. Multumenim refert feire ad re6te judicandum, quae aetas aegro-tantis, quae vires, quisvifeerum flatus,qualis fanguinis& humorum fit conftitutio, quis corporis habitus,quae vitae ratio praecefferit, quodanni tempus, firmuman imbecillefit corpus, genus nervoium an admotuumanomalias & adfpafmos proelive fit, nec ne. Deindeetiam oportet feire, quaenam morbi fint tempora, inquibus haec vel illa pathemata aut affe&iones incidunt.Praeterea inquirendum efl:, qua methodo quis curatusfuerit, an error ab aegrotante vel medico commiflus.Ex hisce probe cognitis demum Judicium formandumeft, quaenam figna vel lymptomata fub his vel illis cir-cumftantiis, in hoc vel illo fubje&o falutarem vel fu-neftum habeant eventum. Accidit enim laepiflime, utcertum fymptoma ejusdem morbi in hoc corpore le-thale, in altero minime lethale fit. lta faepius videmus,infirmos, in quorumnumerofunt fenes, & qui morbo

prae-