9

f

ipfumque caput infeßentur. Ira Theologum qucndam Altorfi-num rcfert CL. PEYERVS, b) initio ftatim nec manum , neclinguam mouifie, cum tarnen motus capitis, auditusque, & vifus,per aliquot adhuc horas ipfi fuerint integri, doncc & his tandemabolitis argrorans vitam cum morte commutarit. i) Nec veroeorutn probo fententiam , qui demorbi narura expofituri, motuscordis pulmonumque, quibus fanguis per corpus circumagitur, at-queaerintra pulmones admittitur, faluos aut faltim fuperftitesprsedicant. Quod fi enim e;e tantum aäiones, quse voce in fcho-lis Medicorum recepta, animales dicuntur,perdi folent, reipfa patet,reüquaSj quas vitales appellamus, fuperefle adhuc, nec efle opus, vtfigillatim de earum incolumitate exponatur, vbi propria & fingu-laris morbi natura breui concifaque orationc cxplanatur. Verumfi vel de hjs taceam, ii tarnen facile refutantur apoplexia fu-biro funeüa , & qua? idu velut cculi non fenfus tantum ,motusque, Ted ipfam quoque vitam extinguit, motumquc cordis,& refpirationem fufpendit, vel potius plane tollit, vt nulla eorumveftigia ampüus relinquantur 3 quam veram efie apoplexiam> ne-mo rerum teftimoniis conuiclus, credo dubitabit.

II.

Antequam v. ipfe morbus tarn truculentus aggreditur, qui- uißorU mwbibusdam, quse antecedunt, fymptomatibus, pernicialem fuam accef- 8" ifionem prsenuntiare, & hominem monere velut periculi, aiiquan *

do folet. Ssepius enim totum corpus languidum maxime, tor-pidum, laffum , & plane ftupidum redditur, vt iam olim magnusHIFPOCRATES annötatum reliquit; Artus tument aliquantum, &tremunt, atque fingulari quodam formicationis fenfu ac fi formi-er hinc inde difeurrerent, quem veteres forfan voce palpitatio-nis, aut zxA / aS , & CiELlVS AVRELiANVS faJtus membrorumdecJaraueruntj infeftantur, ipfisque velut in oflium medullis fingu-

B lare

fi) In DifT de Apoplexia, Htlmft« habita,

i) C«ö£ & PELARGI ObfXltn.. p.23$. de anao j7a U