1437. 45
patriarcha et imperator Grecorum propriis in personis in con-cilium BasiKense venire deberent; quod si non possent, quiapatriarcha antiquus erat, ad unum ex locis maritimis in bulladecreti super hoc editi nominatis diverterent, et concilium se
5 uluc ad eos transferret 1 ). Et sie ipsi ambasiatores recesserunt,uno tarnen ibi relicto, nomine Dimetrius, notabili viro 2 ).
Quid ultra? Uli Julianus cardinalis et Tarentinus archi-e piscopus, licet presidentes et capita concilii essent, in quorumcustodia erat plumbum concilii, cum aliis eis secrete adheren-
'o tibus furtive expediverunt unam bullam, quam triplicabant, inse continentem: concilium decrevisse, quod Greci deberentvenire ad locum ipsis per Eugenium deputandum 3 ). Illarumtrium bullarum una venit ad manus concilii 4 ]; quam cum in eacontentis statim condempnabat, falsam, iniquam et furtive ex-.16 peditam per decretum in sessione publica ipsum concilium judi-cabat 6 ). Alia bulla cum nuncio deferenti in aqua interiit. Ter-°ia bulla per vetulam antiquam Eugeiiio presentata fuit, quistatim galeas suas cum requisitis Constantinopolim misit 0 ) [annodomini 1436 7 )]. Similiter et concilium saas misit cum maximis (»37)
2 o sumptibus et expensis 8 ). Eugenius prevenit concilium; Grecimtraverunt naves Eugenii, navibus concilii relictis, et venerunt
1) S. die Uebereinkunft mit den Griechen im Anschluss an das De-kret vom 7. Sept. 1434, in Mon. Concil. II 753 3.
2) Demetrius Palaeologus Methotides, des Kaisers Protovestiarius; s.Concil. Bas. III 616.
3) Dieses von der päpstlichgesinnten Minderheit des Concils ausgehendeDekret wurde in der Sitzung vom 7. Mai 1437 gleich nach demjenigen der Mehr-heit verlesen. Seine Besiglung jedoch, die von der Mehrheit verweigert wurde,«folgte erst am 12. Juni durch Betrug, indem einige Diener Kardinal Julians■Nachts die Truhe erbrachen, worin das Concilssigel verwahrt war. Außerdiesem Dekret wurden noch zwei Briefe vom 17. Mai, an den griechischen-Kaiser und den Patriarchen, gleichfalls mit dem entwendeten Sigel be-si gelt; s. Mon. Concil. II 965ff., 979ff., 987 u. 1020.
4) Am 10. Juni wurde ein Bote mit dem besigelten Dekret vom 7. Maiaufgefangen; s. ebend. S. 979.
5) Den Beschluss vom' 17. Juni s. ebend. S. 981 ff. — Ucber die Fluchtdes Erzbischofs von Tarent, am 19. Juli, s. ebend. S. 989.
6) Eine Gesandtschaft der päpstlichgesinnten Minderheit verliess Baselat n 20. Juni, begab sich zu Eugen IV. nach Bologna und von dort überVenedig nach Constantinopel; s. ebend. S. 976 u. 982.
7) Richtiger 1437; s. oben Anm. 3.
8) Ueber diese neue Gesandtschaft, welche Basel im Febr. 1437 ver-hess, jedoch durch lange Unterhandlungen in Avignou aufgehalten wurdeund deshalb Constantinopel erst erreichte, nachdem dort die päpstliche Ge-sandtschaft schon eingetroffen war, s. Concil. Bas. V 177 ff.