134Siebentesultra quantitatem mutuatam. Fortassis ve-rius est, quod in eâ specie validum sit legiscommissoriae pactum cessante ratione pro-hibitionis. Et sanè procul dubio in eo casucreditor nihil tenetur restituere debitori inforo interiori nihil petenti, cum nihil ultrasortem ratione mutui perceperit, quâ in reoportet diligenter rem istam perpendere,justúmque pretium examinare, ne fraus,dolus sub imagine justi pretii lateat.gerade Gegentheil hingegen behauptetHUBER in Prælect. ad π. Lib. XX. Tit. 1. §. 15.mit folgenden: Lex commissoria in d. I. ubiprohibetur ob asperitatem suam, quâ creditor debitorem inopiâ anhelantem cogit recipere legem amittendi pignoris, cum nihilei negare ausit, dum est in pecuniae quae-rendae momento. Non multum interest:paciscatur, ut pro summa credita pignusamittatur, an pro summa, in quam eo mo-mento consentiat debitor. Hic enim, ea-dem facilitate, qua contentus est, pro pecunia credita rem amittere, consensurus est,ut amittat eam pro summa specialiter expri-menda. In l. 34. non habetur quidem particula demum, sed evidentia discriminis inter aestimationem, quae fit tempore debitiprimum contracti, & quae postea fit, illamεμψασιν postulat. Etiam d. I. 16. §. ult.satis eam inculcat, ubi: ut si intra certumtempus