VÖX PARENTALltf.

»7

aegrotum autofficii, aut pietatis omiflum eft, quod velreligio pofceret, vel humanitatis ratio imperaret. Ja-cebat fixis in adftantes, fajpe & in Coelnm oculis, &humanas defperans opi quam omnem exhauferat, adfolum Redemptorem fuum Chriftum cogitationes &fufpiria extenderat. Et cum debiliori ore, ligataquelingua fequi in orando praseuntes haud pöfTet, cordefolerter comitabatur. Deum tarnen fuum etiam frattavoce iterum iterumque ingeminabat, fubtimens quan-doque peccatorum fuorum confcientiä, fed quam fuc-cedens fortior in Chriftum fiducia illico fanabat. Ge-mitus & fufpiria nifi quas Deo fuo addixitjfemperha-buit in poteftate. Tum maxime in noviflimo illo cer-famine } quo etiam filii Deorum percelli folent & deftatu mentis exturbari, tanto ipferoboreanimijtantaqjconftantia jugulum praebuit, ut confoflurus efle vide-retur. Stabat immota mens inter flammas & farcinas >ad iter parata, nee pugnam detredtatura, utrum Im-perator jufliflet. Atque iftoc mentis & motus fui habi-tu, poftquam dies unum & viginti cum mortis veliti-bus conflixerat, circa horam fupremidiei quintam ve-fpertinam, fuperveniente morteeludtatus eft, animamplacide exhalans» ut difeefius fomno fimillimus vide-retur. Ita nobis oeeidit magnusJCtus, fiastatem re-fpiciasj nimis cito, quam non multum ultra quinqua-ginta annos provexerat-, fi laboris exanthlatimagnitu-dinem etiam ferius, quam pro humanse fortis condi-tione. Id noftrum erit querere non tarn quooecafuniejus acerbo & pertinaci luttu profequamur, quam quo

C memo«

i>