G VN'tNIEUW ROMEN. 217.Laet ons nu tot dese gedachtenis komen, dieme hier geeert wort in de persoon van S. Gregorius;en is, dat hy Paus zijnde, dagelijks aen twaelf ar-me lieden te eten gaf, en noch het hand-water eersy aen de tafel saten, welke niet verre van de sijnestont. In dit werk van barmhertigheit had onsenHeer soo grooten wel-gevallen, dat hy sich opeen dach daer self tegenwoordig begaf, en of hywel verdween als S. Gregorius tot hem naderde,om hem het hand-water te geven, soo maekte hyde volgende nacht hem bekent.Hy op een anderen dach merkende dat d'armever.dertien in 't getal waren, en sijn Aelmoesseniervragende, waerom hy 't heilige getal der Aposte-len niet na quam, kreeg tot antwoord dat hy daerniet meer dan twaelf sag, dus sweeg de Paus toeniedaer op; maer de maeltijt geeindigt zijnde, riephy hem die buiten de twaelf gewonelijke plaet-sen geseten had, en hem aen een kant trekkende,daz vraegde hy wie hy was? Ik ben, antwoorde hy,dre een Engel, en den selfden die soo dikwils om ael-maimoessen voor uw Klooster heb komen bidden,en na twaelf penningen in meer malen gekregende inte hebben, had ik daer van een silveren scho-tel, en over soodanigen barmhertigheit zy nuCHRISTUS Stad-houder; en dat geseithebbende verdween hy. En dit voorgevallen zijn-de in sijn Lateraens Paleis; hebben sy de marme-en be te tafel daer de voorseide armen aen aten van daerin dese Gebede-plaets gebragt; en de CardinaelBaronius heeft het beeld van S. Gregorius daerboven op doen stellen, 't welk sit, uit witten mar-mer