------ 18 ------
ronensi episcopo, fratri annoni, magistro, universisque con-fratribus, domus sancte marie teutonice in lyuonia, consules,nee non et universi burgenses tremonienses, salutem et vo-luntariam sui servicij in omnibus exhibicionem. Super eo,quod ex relatu litterarum vestrarura nuper ad aures nostraspervenit, universi ac singuli exultantibus animis congaude-mus, divine bonitati gratias non immerito referentes, cuiusclemencia operante et peregrinorum teutonicorum, et pre-cipue domus vestre labore continuo mediante, qui multispericulis, et effusione sui sanguinis, ad hoc pro dei amorealacres laborarunt, quod crudelitas, et matri ceclesie genti-liura iam dudum contraria per curoniam et sambyam effrenatanimis infidelitas, tarn salubriter ab superstitioso errore quievitet sese fidei benefieiis inclinavit. Cum igitur non modicum,immo magnum nobis hoc sit reputandum, quod opidum ves-trum, quod nunc de novo apud mimelberch per vos erigitur,iuribus nostris, a majestate sacri imperii romani, et a divisimperatoribus ex antiquis temporibus nobis indultis gauderc,ob reverentiam ejusdem imperii decrevistis et cum preeipuenovclle plantacioni vestre nomen nostre civitatis imposueritis,et novam tremoniam nominari feceritis, nobis pre aliis civi-tatibus tantam et specialem uicissitudinem ostendentes, vo-luntati vestre in quantum possumus, et in quibuseunquesuffieimus, benignis affectibus satisfacere cupientes, omniaiura imperialia nobis concessa ab eodom imperio, et hactenusapprobata, vobis in presenti pagina, sub sigillo nostro, trans-mittimus observanda, ut per ea pacis incrementum, et rigoriustitie, qui quantum terribilis est perversis, tantum deside-rabilis est mansuetis, circa subjeetos vobis populos perpetuovigeat, et tranquillitatem vivefidi in omnibus terminis vestris,tarn pauperibus, quam divitibus eternaliter inducatur.
De judieiis.
Judicem nostrum eligimus in lumc niodum. Ipse, nondebet esse de familia maioris iudicis nostri, qui iudi-cium tenet in fevdo a Majestate sacri imperii, nee offlcialisalieujus domini, nee persona suspeeta, coneivis noster debetesse, habens hereditatem. Ipse presidebit iudicio per unumanmim, quo elapso, si bene se habuit, comparebit coram