ENGELHUSIL 1089
lorum't qux adverfus cum agebantur, Surrexit ergo Sfraceburgenfis Epißopns , Regisamicimmus , & velociter pergons Romam , invenit Regem inter memorias martyrum con-verfantem, nuncians ei, novum Principem adverfus fe ele£tum, opusqueefle quantociusAlemanniam revifere. Cumque Rex diceret, nequaquam fine licentia Pap* abeundttm ; Ule re-fpondit : Noveril certe , omne hoc conjpirationis malum de fönte Roman* perfidi* manajfe. Egreflusergo Rex, venit in Almaniam, 8c lxtati funt fui, praeeipue civitates Rheni; congregavitqueexercitum grandem, 6c fuit cum eo , qui poftmodum terram fanclam recuperavit, ille Got-fridus famotiflimus, pugnaveruntque Reges mutuo ; 6c vi£ta eft pars Rodolfi, vulneratus-que manum dextram , dixit fuis : VidetU manum meam vulnemmm. Hac ego juravi Domino me»jicnrko non nocere, nee ejus glori* infidiari. Sed juffio Apoßolici petitioque Principum, me fecit jura-wenti transgrejforem. Et haec dicens, juxta fluvium Elflar > ubi tertia fuit expeditio, Mersborgdelatus, in brevi deficiens, ibidem cum honore fepultus eft. Hunc autem inunxit Syfri-dus Archiepifcopus Maguntinus in Vordem in Regem. Anno igitur Domini MLXXIIX»expeditio Regis Hinrici pa fadta eft contra Saxones juxta fluvium Neear, Tunc etiaraSaxones (d) obfederunt Wortziborg ; & anno (e) fequenti expeditio quinm faila eft in Orien-tali Francia, 8c utrinque multi ceciderunt. Sexm autem fa£ta eft in Haffia , ubi Fritzlarcombufta cum monafterio S. Bonifacii. Septima vero fafta iterum prope Unflret , VI. KaLFebr. cum magno utrorumque cafu. Anno igitur Domini MLXXXIV. Saxones cum fuis Wor*tzeborg obfidentes, cum Rex civitati fuecurreret, ipfe fugatus öc exercitus ejus contritus eft, & ci-vitascapta. Txxac Sifridut Archiepifcopus Maguntinus obiit, 6c (,0 Verfelo fuccedit, (8c obiit an-no Domini 1088- Egregius praedicator erat; cui fucceflit Rutbardu* , decedens anno Domi-ni 1109. S. Benno (B. Bernardus) Epifcopus Osnabrugenfis obiit anno Domini 1088 » quo>tempore fuit expeditio Henrici IV. in Thuringia , ubi plures interierunt.) Anno DominiMLXXXV. duac (g) expeditiones Imperatoris, contra Saxones fa£be, non nocuerunt. Tan-dem Imperator pacem faciens cum Saxonibus , Romam ivit : cui Graxorum Legati magnamunera obtulerunt in auro 8c argento 8c vafis pretiofis. Tunc Henricus Imperator eepieCampaniam 8c Apuliam 8c omnes Romanos in deditionem , 8c cum magna gloria Romamintravit: ubi Romani compulfi» XX. obfides ex nobilibus Regi praefentarent. Sed die fta-tuto Papa fugiens, Salemiam feceflit. Imperator ergo Wigbertum Ravennatenfem Epifco-pum dementem appellando, Papam conftituit; a quo ipfe cum Bera regina coronatur. IndeAuguftam, ab hoftibus invafam, liberavit; 8c Maguntiam veniens, grandi collefto Epi«fcoporum concilio, Gregorium VII. tanquam regni traditorem, damnavit; ficut 8c Worma-tiaz omnia decreta ejus caflavit. lbi enim in fefto Pentecoftes Rege fuggerente, omnes Prin-cipes 8c Epifcopi univerfi, praeter Saxones, contra Gregorium Papam five Hildebrandumconfpiraverunt eumque abdieaverunt, mittentes ad eum epiftolam : (Sigefridus Maguntinus,Udo Treverenfis, Wernerus Strazborgenfis, Wilbelmus Trajeilenfis, Hozemannut Spirenfis, Bor-chardiu Halberftadenfis, Henricut Metenfis, Henrich Leodienfis, Borcbardtu Bafileenfis, Ott»Conftantienfis, iri^emwMonafterienfis, £///w*«Mindenfis, /ftz//Hildefienfis, Benno Ozen-brugenfis, Immadus Padebornenfis, Trcdo Brandenburgenfis ; Eppo Neapolitanus, BonhardutLofannenfis, Bruno Veronenfis , Hildebrando Fratri, Cum primum Euleß* gubernacuta inva-fijjis, etfi nobis bene cognitum effet, quam iüicitam rem & nefariam contra jus (f fas, familiari tibi ar-rodintia , prsßmfijfes : diffimulanda tarnen difpenfatoria quadam tuciturnitute mm vttiofa introittu tutexordia putuvimut, fperantes, am criminofa prineipia confequentis Regiminis probiate & induflria emen-danda & aliquatenui obliteranda. Verum nunc, ut lamenabilU univerfalU Eccleß* flatus clamat & de-plomt, malis initiis tun , per pejores atluum decretorumque tuorum progrejfus , infelici rejpondcs tenora& pertinacia.) ghii* igitur & introittu tutu tantis perjuriis efl initiatus, ut Eccleßa Dei mm gravi tem*pejlate per abußonem noviatum tuarum periclitetur, & vitam converfationemque tuam tarn multiplici in-famia deboneßafli: obedientiam , quam tibi nullam promifimut , nee de c&tero ullam fervaturos ejfe re-vunciamm. Et quia nemo noflrum , ut tu publice declamas , tibi baclenut fuit Epifcoptu : tu quoqutnulli noflrum a modo eris Apoflolkw, (i) lbi omnes Epifcopi, rebelies Imperatori, de mandatoClementis judicantur deponendi. In Concilio etiam Brixienfi anno Domini 1080, fub con-ventu 30. Epifcoporum, 8c Optimatum Italiae 8c Germaniae multorum, HUdebrandum Pfeudo-monachum, totius vefanix peftiferum Principem, 8c Sanüae Romanae fedis invaforem aflir-mantes , 8c ab Apoftolica fede depellendum ; wUhtrutm Ravennatenfem Archiepifcopum,Papam confirmaverunt, feribentes Hildebrando conclufionem iftam : Quiate, conftat, nona Deo eleftum , fed fraude 8c peeunia impudentiflime objeftum ; qui Ecclefiafticum fub-vertis ordinem , qui Chriftiani imperii perturbafti regnum , qui Regi Catholico 8c paeificocorporis & animse intentas mortem, qui perjurium defendis, qui inter concordes feminas
difcor-
(d) ceperunt. Cr. (e) eodem. Cr. (f) Vercello Cr. (g) Odtava juxta Glichen , ubi (imLliteB
multi öc potentes ceciderunt. Expeditione igitur oiftava peracla, Rex Henricus pacem faciens &c, MS»Cr. (i) in Chronica Amelungsbornenfi & Cosmodromio, citants MSC Crucianov In edito tarne«
CosmoHrtmi» non extat Epiftola.
Yyyyyy