1042 CHR0NIC0N
evigilant, qui CXCII. annos dormivüre dicuntur. CaputS. lobannh reperitur. Prö/fcr nota*tiusß.Leonis multa fcripfit, prxcipue Chronicami primi hominis conditione usqueadtem«pus prxfens. Item Lpigrammata , quae incipiunt;
Hsc Auguftini ficris epigrammata d'tÜ'tsDtilcifono Rhetor componens carmine Profp'er.
Tempore Martiani creduntur paffe mdccim mitte virgines Colonias: quia tunc pene omnes ci-vitates Galliae & Rheni captae funt ab Hunis. Nam Attila Rex Hunnorum fecundo anno Mar-tiani venu de PannoniainGalliam cum 500000. armatis; contra quem pugnavit AZtius, ucfupra patuit in Theodofio. Anno etiam Martiani fexto, ab urbe condita MCCVIII. nativi-tate Domini anno CCCCV. Roma captaeft ä Wandalis, Attila ifte dum per Gallias ad op-pidum, cui-S*. £«/«/Epifcopus prserat, veniret, occurrensEpifeopus dixit ei: Tuquis es,qui noftras terras vaflds, &gentem noßramperturbas? refpondit: Ego fum Attila, flagellum Dei. Adquam vocemS.Lupusjuffit ei portasaperiri, dicens: Bene venerit fl-ige/lum Dii: Scduxiteumincivitatem. Miroautem modo percufli omnes Huni ccecitare, tranfierunt per civitatemä porta in portam, neminem latentes. Ad eum Attilam veniens S. Leo Papa, non folumRoms, fed toti Italix falutem impetravit. Etäfuisinterrogatus, cur Epifcopo Romanotantüm obtemperaret? reipondit Attila, non fe ej us p erfonam reveri tum eile, f:d aliumjuxta fe ftantem in habitu facerdotali, cankie venerabilem, fibique evaginato gladio mi-nitantem,nificuncta, quaePapa petebat, expleffen pauloque poft idem Atula deceffitfangvinis eruptione, & moxDominus in fomnisMartiano appamit, arcum Attila;fractumeflb demonftrans.
Saxones iritraverunt hoc tempose Britanniam. Britones enim, tunc multipliciter abhoftibus vexati, vocabant per literas mfubfidium, quos poterant. Tunc autem in ter-ra Saxoniae, ubi nunc eft dieecelis Ofnabrugenfis, in conrinio dicecefis Padebornenfis, locuserat, &adhuc villa, Engbere ditius, ubi tunc fedes erat ducatüs Saxoniae, linguaLatma An-garia; cujusdueatus partemnunc tenetArchiepifcopus Colonienfis,fcribens fe ducemAn-gariae. De ifto ergo ducatu exercitus magnus profedtus eft in Britanniam,cum duobus (m)principalibus; quorum unus Hengft, alter Horfa vel Horft dicebatur. Terram, quam ibiobtinuefunt> Angariam nominabant, & feipfos, mutato R. in L. vulgariter Engelfcben. ä pa-tria voce Engerfcben. Erat tunc Rex Britonum Vortigrinus , qui deleclatus in iftorum Saxo-num aüdacia > cum pacem ei procurafTent, Scipllredire nollentinfua, confilio fuorumconcefllt eis de terra, quantumunäcorrigiäpoiTetambiri. Ifti ergo corium tauri incorri-giam redigentes, quemque volebant locum drcumdantes, elegerunt caftrum illud (n) Tau*caßre, id tauri caftrum nominantes. Habuit dictus Hengfl filiam nomine Enghete, qua: fcy-phum manu praeferens Regi propinavit, dicens: Leve Konning , \ves Heil. Rex per interpre-tem doftus , refpondebat: Drynck Heil. Ab ifto die ufquein hodiernam confuetudo eftin Britannia in convivio dicere : IPes Heil, Drinck Heil Iftam puellam diftus Rex duxituxorern, per quam Saxones tandem , expuliis Britannis, terram obtinebant,utfcribuntGaufndus in Chronica Britannorum, Pantheon & Speculum hißoriarum üb. XVI. cap. VI. Ver-fks:
Temina prima cibo man dum damnavit, tfißa
Pont confudit Anglica regnajtto.Wes Heil d.u latos alias, lethum dedit illa»
IdemRex cum caftrum quoddam conftruere niteretur, quicquid una die fiebat, evanuitaltera. Convocatis igitur magis, quxfivit caufam; qui ringentes dixerunt: OlimDiimon.tem illum fligentes , volunt ibißngularittr platari tah facrificio, ut puerfine patre genitus facrificetur, cu-jus faniui-ns tafiu läpidesfubflflant. Qu.mtur in multispartibustalis, & tandem reperitur u-na , qua: dixit, fefine viro concepiife. Cujus filius fecum adductus, vocatus AmbrofiusMerlinus, ait ad Regem: Vocenturmagi tui 8c vincanturmendacii. Quibus adduftis,ait:Nefciewes caufam confuluiflisfanguinem meum fundi, Diene, quid latet fub fundamemo, quod flarenonpotetil &", qu& confuluiflis,paiiar;ßvero caufam veram non tangetis ,fedego, vosidem fubeatis. Qui-bus tacentibus, dixit Merlinus Regi: Fac fodi terram ,& invenies ftagnum , quo latent duo draco-ncs. Factum eft fic, & egrefli funtdracones albus & rubeus. Tunc Merlinus prorum-pens in fletum,ait: Va rubeo , nam ejusexterminatio feftinat \ & fl*tim,illis adinvicempugnanti-bui , prdvaluit albus. Dixitaütem Merlinus : Rubeus draco gentem Britonum ßgnißcat , albus veroSxxones ; quibus terra Opprimetur , donec fuccurrat Rex magnus Arclurus; de quo infra DXX1II. Dequo etiam idem Merlinus fic prophetavit: In ore populorum celebrabitur , fed exitus ejus dubiuterit. Sex pofleri ejus fceptrum fequentur, fed unus eorum fanttificabitur. In hoc notavit S. OstoaL
dum.
(m) Principibus. C. (n) Lancaftre MS. G.