Druckschrift 
2 (1710) Continens LI. Autores Scriptave [!] Religionis Reformatione Anteriora, Qvibus Res Brunsvigo-Luneburgensium Et Vicinarum Regionum ... Nonnulla Etiam Guelfica Et Estensia Literis Mandantur
Entstehung
Seite
819
Einzelbild herunterladen
 

DE REFORMATIONE MONASTER. 819

intrare, Abra fua foras remanente. Tunc dixi Plebano: Domine, vos foletis, ut audivi,cum famula veftra dormire. Qui omnino id negavit 5 cumque inftarem, quod utique idverum eflet, negavit iterum cum juramento, quod non feciflet. Cum igitur veritatem reiab eo verbis extorquere non valerem, dixi: Domine, fcitis Pater noßer, tunc legatis, utau-diam illud. Qui illud per totum exprefse mihi legit. Quo finito, dixi: maneatis vos hiein Monafterio, ego folus volo foras exire. Et inveniens ibi famulam fuam, dixi: audivi,quod vos cum Domino veftro foletis dormire. Qu* refpondit: ego tantum agere habeocum vaccis, vitulis, porcis & pecoribus, quod id mihi non vacat. Cui dixi: Dominusvefter ita verum (*) mihi dixit, ficut eft Pater nofter. Si aliter mihi dixeritis, tunc dedioecefi Magdeburgenfi vos expellam. Quae admirata dixit: Dominus meus Pleb^ >usdixit ita verum vobis, ficut eft Pater noßer. Refpondi: quod fic. Tunc ait: ultimum»quod me cognovit, fuit in carnisprivio ; & circa Doininicam Remmifccre ifta illam interro-gavi. Acceul ergo ad Plebanum, intra fepta Monafterii adhuc fta;.tem. dicens : famulaveftra dicit, quod in carnisprivio ultimo cognoviftis eam. Refpondit: dicit hoc famulamea. Dixi : etiam. Tunc ait: Venerabilis Pater, verum dicit; eft culpa mea. Parcatisoro mihi: libenter me dare volo ad emendam juxta voluntatem veftram. Cui cum admi-ratione iratus refpondi : ftatim juraftis, vos id non feeifle i jam recognofeitis. _ Vos nul-lam habetis confeientiam \ nee Deum timetis nee homines reveremini. Vix feitii, quodanimam habetis, eo quod manifefta audetis perjurare. Correxi ergo eu n in burfä perceram & aliam poenitentiam, quia fecretam peenitentiam non perfecisfer. Alius quidamPlebanus in eodem Archidiaconatu noftro aceufatus fuit apud me , quod fam üa fua deeo puerum genuiflet. Citavi ergo eum , fuper objiciendis refponfurum. Q^i in ter-mino comparens , deliclum fuum recognovit. Injunxi ei pro poenitentia , quod per Metcclo in noßro marteret monaßerio , ita , quod atnb'uum noßrum interim non exiret: ibi dormiret tibi comederet, ibi bor at fuas leger et. Quam poenitentiam aflumens opere complevit. Ad«venerunt ad nos plures hinc inde, ficut femper, Sacerdotes & Laici; qui in tali eum poe-nitentia videntes coartatum, mirabantur, dicentes .- quod talem non leviter egiflent poeni-tentiam ; omnem potius aliam, etiam peeuniariam, egiflent poenitentiam. Officialis so-fter plurimum etiam inftetit, ut aliam pateretur fibi injungi poenitentiam ; ut duo vafa ce.revifu Nuenbergenfts nobis daret, quae optima eft in terra lila. Sed in hoc non confimfir, ho-minum erubefeentiam potius eligens fuftinere, quam peeuniam exponere. Permantn er-go in eadem poenitentia usque in finem, Mandavi per totum Archidiaconatum omnbus.flebanis, fufpeetas fecum habentes famulas, ut eas ä fe fub certis peenis dimitterent.Quidam autem eorum potius elegerunt Ecclefias fuas quam famulas fuas dimittere. Ec-clefias enim fuas fine rec/tore relinquentes, eum famulabus fuis inde receflerunt. Venicergo ad me miles quidam de Ducatu Saxoniae terrae Mifinenfis, dicens : Domine Pater,vos mandiftis, quod Flebani famulas fuas five coneubinas fuas relinquere deberent. Suntautem duz vel tres Ecclefise in terra noftra Mifinenfi, unde Plebani propter mandatum ve-ftrum recelferunt cum fuis coneubinis, Sc Ecdefiae illae fine Paftore remanferunt. Populusigitur illarum Ecclefiarum miifas non habent nee fermones, nee alia divina, fed vaduncquafi fine Deo ficut gentiles. Melius eflet, quod permitteretis, ut Plebani fuas retinerencconeubinas, quam ut populus ille tanquam gentilis etficeretur : hoc enim eflet minus ma-lum. Si nolueritis confentire, tunc oportet, quod Dominus MagdcburgenfisArchiepifco-pus, & Dux Saxoniae Marchio Mifnenfis de remedio illis provideant opportuno. Et quiain praemiflis eidem non confenfi, pro tunc manfit, ficut fuit. Cum ego ad Sultant, & poft-modum ad Novum Optu primüm pro ipforum reformatione Monafteriorum intravi, dixi ad Do-minum : Domine Deus meus,ad iftorum Monafteriorum reformationem mihi cooperare. Egoenim mercedem inde nonrequiro, nee hie nee in futuro, fed magis confufionem Sc abje-ttionem. Quicquid tarnen ad hoc facere potero, non quiefeam, ut per hoc non ego, fedtu lauderis, & in cordibus multorum tu inde magninceris. Hoc enim gaudium meum eftjnternum , quod ego creatura tua & portio exihs operum tuorum aliquid facere potero,quod novi in veritate tibi placere. Ego enim non pro mercede ficut mercenarius, fed protua gloria, in multorum cordibus cognofeenda 6c magnificanda, ficut filius libentiflime fa-ciam, & fuftinebo, quaeeunque per me fieri volueris, & per benigmsfirnamtuambonitatemmihi 8t fuper me venire ordinaveris , quia certisfime fcio, nihil mihi pofle evenire & oc-currere faciendum aut patiendum fine tua fpeciali provifione & Providentia, pro animaemea: falute perpetua. Communiter ergo, ubi reformare monafterii coepi & tentavi, effe-clum bonum confecutus fum : quamvis in principio fpcciales frequenter paflus fui adver-fitates; qua: tarnen figna fuerunt futuraeprofperitatis. Dominus autem femper mecum fuittanquam bellator fortis, prxftans mihi vi&oriam, usque ad Archiepifcopum Magdebur»genfem Fridericum, cujus mecum gefta & finalis conclufio ftatim fubfequuntur.

^_________________________ Lllll 1______________________ Capi*

(*) Dixit mihi Pater notttr ita verum . ficut eft.