7 g4 CHRONIC. EP. HILDES.

Pag. 1002. lin. r. Innuit - Annuh b. r. c. 6. contineri - tontinuum b.c. ibid. Noto«ria>* Notaria r. 7» fcripta - infcripm b. c. 27. quendam - quadrum. 46. Archan - Ar*cbin B. (Arcb, ideß r. c.) 47, nigerrimos - minimos a. r. c. <ji, repetit - repetiit. 55. fitumleg. ßtim*

Pag. 1003. lin. 6. De agro Hebron 8? crucis parte " De gkba effojfa & renaßente c. 1O1reparatus - gratm b. C. gmtiiu r. 11. apud va *** - apud Achon r. 13, Pamphylio - Pamphy.lico b. 28. Raimbaudüm - Rcmbaldum b. Semibaldum c. ibid. militem - militem ßrenuifß*munf&.c. 37. Myndenfis - Mymdenßs b. Emynidenßs r. öj Mymdeum c. 38. ornnibus,fubdio - omnibiis fociu % Jub dumo B.R. C.

Pag.^004. lin. 1. Semivate - Seminace r. c. Semiante B. 2. Hellefpontia - HeüefyontkB. R. c. 8> Chimacram - Cymsam b. c. 24. Faverethfam - Favcrbesbam 3. jr. Barnetam •Bernemm c. Berveccam b. Serenetam r. jj. Rocciam - Ußeciam b. r. c. 36. fpaniatum - 5^4-minacum c. Spamatum b. Spaniniacum r, 37. irrigendum - irrigandum b. c. 51, Alinge*nius - Alviganm b. c. Albucanus r.

Ultimo loco in Codice Colbertino additur hie articulus:

CXXX. De tum Peleuteca Alefti.

Accedit 8c aliud non modicum admirandum. Eft enim Aleßi Nemaucenfis Direeefis tüms'Peleuteca, celebri fabricata ftruclura, multis teftudinum xdifieiis decorata; in qua una teftu-dofivem»« eft admodum parva, anguftum quodammodo habens introitum, qux pulve*rofa nuneupatur: quem fi adeo die praecedenti feparaveris, quod nil puiveris ibi reftetjquamvis nullum animal poftmodum in eam ingrediatur, in craftino cam invenie;; pulve-rofam, omnium fere beftiarum & hominum, tarn parvorum quam magnorum, veftigiorumyariis impreflionibus oecupatam.

Explicit liber de Mirabilibus Mundi, qui alias Imperatoris Solatium no-

minatur. Deo gratias.

Pag. ioof. lin. 2. Deeft hsec Epiftola in Codice Regio, 8c in duobus Colbertinis. 4.lldeneshem - Hdenesham b. 5. amicitia - acliva. 10. Dum - gttpniam. 12. ä vobis . 4.wobü. 14. veftra - noßm. i$» veftri - nofiri. 16. in nos - in vos. 17. (Caufa) vero - Et-,enim.

XLVIII.

CHRONICA EPISCOPORVM HILDENSHEIMEN-

SiVM, NEC NON ABBATVM MONASTERII SANGT i MICHAELIS,

CVM SVPPLEMENTIS EX BINISEPISCOPORVM HILD.

Ex MSS.

CATALOGIS

[lldesheimenfis Epifcopatus in Saxonibus fundatus ac conftitutus eft primümä Carolo Magno Galliarum Rege ac Imperatore Romano, cum deviftö Sa*xonum Magno Duce NVidekindo primus religionem Chriftianam per totani|j Saxoniam plantaret, 8c ab idololatricis eam erroribus ac eultibus ad veriDeicognitionem reduceret. Ccepit vero Epifcopatus ille non Hildefiar, (cd apudElzium vel RCgiam aulam, amoeniflimum quendam pagum, in concurfilSalae ac Leinii pifculentiflimorum fluviolorum fitum. Ibi prima cathedralis Bafilica futUröEpifcopatui conftru&a eft ä DivoCarölo Magno in honorem prineipis Apoftolorum S. Petrija qua Epifcopatus primüm Aülicenßs Epifcopatus dietüs eft. Translatus eft autem tan-dem a Ludovico Pio Imperatore, Caroli Magni filio ex Regia ifta auJ3 trans flumert Lei-nenfe in locum, quem a ccelitus mifla nive Hildefcbne olim, nunc vero patum irrirhutatavoce Hildesheim appellamus. Ibi conditum eft ab eodem optimo Imperatore primüm tem-plum, D. Virgini facrum, & hie coepit Epifcopus Guntharius, ä Carolo Magno antea eis*ftus, primus Hildesheimenfis appellari, qui antea Aulicenfis diftus erat: fadtumque id eftanno Dominica incarnationis 814. Ad quem cum undique conflueret magna hominummultitudo, mox fub eo locus ille, tum adhuc fylveftris, prxelare excultus, in egregiam ur-bem exerevit. Hujus Epifcopalis Ecclefia: gubematores ac Antiftites ad h*c noftra usquetempora omnes tali ferie ac, ordine numerari folent.)

Karo-