«■52*»
SLAVORVM. 747
Anno 1017. Ezione Epifcopo Aldenburgenfi defunclo, fucceflit ei Volkquardtu, fecun.dum Helmoldam , in ledern. Hie perfecutionis tempore a Slavis pulfus, abiit in Nor\vegiam,ubi mukös Domino lucratus eft, & cum gaudio reverfus eft in federn fuam.
Decimo feptimo anno Henrki, qui eft Domini MXIX. maxima perturbatio toti Saxo-niae aeeidit, feeundum Helmoldum. Nam Bernhardt» filius Bcnnonis, Ducis Saxoniae, HenricoImperatori rebellare coepit. Unde Slavi fumta occafione a fide apoftataverunt, qui jamquafi LXX. annis & amplius in fide perftiterant ä tempore Ottonis I. Cujus male caufä ta-lis fertur fuifle. Mtßwinus namque Princeps Slavorum filiam Bernhardt Ducis Saxoniae de-fponfaverat, propter quod magno folatio pariter & auxiüo fibi erat contra ImperatoremHen«ricum. Quibus compolitis & concordatis, negat Bemhardut Dux dare flliam fuam Meflwin»regulo, dicens dedecus effe nobilem puellam dare catulo. Quod Meflwinus pereipiens re-mandavit Duci Saxoniae, fi catulus fum, mordebo ut canis, Unde cum valida Slavorummanu venit in Hammeburg, & omnem populum tarn dericos quam laicos trueidavit, exce«ptis LX. facerdotibus, quod iludibrio refervavit: inter quos fuit Oddar praepofitus majorisecclefiae. llle ergo cum ceteris facerdotibus tali martyrio confumtus eft, ut cute capitis inmodum crucis inafa, fere cerebrum fingulis aperiretur. Deinde Jigatis poft terga manibus,per fingulas Slavorum civitates tracti funt, donec deficerent. Similiter Aldenburg populo-fam civitatem pereuflerunt in ore gladii, & multos captivos per totam Slavorum terram incontemtum Chriftianorum trahentes, diverfis poenis affecerunt. Eodem modo in Mycklen-burg monafterio, moniales & virgines ibidem repertas deflorantes, violaverunt. GodefiaUtut etiam, alius Slavorum Princeps ä fide apoftatatus, Chriftianis multa mala intulit, & fa-cra loca execrando (modo) dehoneftavit, de quibus tarnen poft peenituit. Hi Slavi perRegem Danorum & Bernbardum Ducem tandem ad fidem Chriftianam 8c ad cenfum dan-dum funt redutti, non tarnen fine multa fanguinis efFufione eorundem.
Decimo oftavo anno Henrici, qui eft Domini MXX, Libmtiia Archiepifcopus Harn,meburgenfis, feeundum Helmoldum, ipfam ecclefiam Hammeburgenfcm, penitus defolatam 8cdeftruetam per Danos & Slavos, renovare coepit, XII. canonicos novos ibidem inftituendo,Co quod antiqui interfecYi fuerant anno pra;cedenti. Haec, inquam, devaftatio & defolatioecclefix praedi£foe, feeundum eundem Helmoldum, fa£ta dicitur fub Untvano praedecellbre Liben-tii ante diili.
Anno 1021. Cynico Rex Anglorum Romam profe&us peregrinationis gratia, feeundumHelmoldum, navigio in Angliam rediit, & mox Marcoltum Scotorum Regem rebellantemfibifubjugavit. Erat etiam tunc in Anglia vir fapientiflimus Egelmodus, Archiepifcopus Canthua-risnfis, ex Decano in Prasfulem affumtus. Hie Romam trantiens, in via apud Papiam bra-chium S. Auguftini doäorum magiftri centum talentis argenti pari, Sc uno talento auricomparatum, ad Canthuariam transmifit.
Vicefimoprimo anno Henrici, qui eft Domini MXXIII. Volequardut AldenburgenfisEpifcopus defunchis eft, feeundum Helmoldum, in Chronica Slavorum, vir magnae perfedtionis:cui fucceflit Benno vir prudens & magnae induftriae. Hie reordinavit reditus ecclefiae fux Scimpenfas a Duce Bernkardo, quas Otto Leidem ecclefiae deputaverat, dandas a Slavis pro fub«Cdio fuftentationis fratrum annuatim. Ulis enim temporibus, qui nunc Canonici dieuntur , protunc fratres in omnibus ecclefiis cathedralibus Saxonum & Slavorum nuneupabantur, de quonomine moderni presbyteri naufeam habent & veretundiam.
Anno 1026. Libemiut IL Hammeburgenfis Epifcopus obiit , feeundum Helmoldum, viryalde religiofus, in cujus federn eleftus eft Hermanntu 8c confirmatus, Praipofitus ecclefiaeHalberftadenüs Mortuus eft autem in epifcopatuHalberftadenfi, dum elTet in praediofuoHiltenroth, corpusque ejus Bremam deveftum eft, 8c fepultum in medio chori. Hie ab in-colis terrae paladem Ertheneburg comparavit, quem Conmdtu Imperator praeeeptofuo eidem ec-clefiae confignans, figillo fuo confirmavit & roboravit.
Decimo anno Conradi, qui eft Domini MXXXIV. Hermannut Archiepifcopus Hamme-burgenfis defunftus eft. feeundum Heltroldum. Loco ejus ele£tus eft Bofilimu, duodeeimushujus ecclefiae Antiftes. Hie fedit duodeeim annis, vir omni virtutum genere decoratus,cui Conradm Imperator obtulit baculum, Sc Benediilut Papa pallium transmifit. Hie conven-tum fratrum ecclefiae Hammeburgenfis miferabiliter collapfum renovavir, 8c menfam com-munem eisdem inftituit. Primus etiam, cum praebenda fratrum Canonicorum tenuilTe vi-deretur \o. convivia, quae Libemiut Archiepifcopus annuatim dari ftatuit, adje&is ex fu&*parte deeimis quibusdam ita ordinavit, ut albut panit daretur fratribus ultra folitam anno-nam quotidie : in diebus vero dominicis unieuique dnplex mellica copia. Nam 8c vinumdari fratribus contra naturam Saxonum difpofuit. Ipfe etiam confummavit muros civitatisBremenfis, quos Hermannm praedeceflbr fuus exorfus fuerat. Quos dum Bremis perfeciflTet.mox ad ecclefiae Hammeburgenfis reftaurationem totis viribus accendebatur. Ibi enimpoft cladem Saxonicam Umvanut Archiepifcopus 8c cum eo Bemhardut Dux Saxoniae clau-flrum nobile de ruinis anriquae civitatis clevantes, ecclefiam Sc diverforia plura lignea con-
Bbbbb z • ft m -
■