1BI

SLAVORVM. 691

Et turbati valde, coeperant de civitatis dedirione cogitare. Faäa eft autem diffenfio inteteos. Quidam enim dixetunt: Tradamus civitatem ia) RegiDtnorum , ut gratiam ipfius in«veniamus, qui ab omni nos infeftatione eripiet, infuper negotiari nos in terra fua permit-fcet, Stquis eft, qui nos inquietare poterit, fi ipfum habuenmus protedorem? Ahi auteradicebant: Non fic, qniacivitas noftray«6 ditione Roman Imptm tita eft, ä quo fi ahenatp_-fuerit, profcripüoneDomini Imperatons multäabimur, 8c fic odibiles omnibus enmus, Sedfi placet, tradamus eam Otboni Marcbioni, & ipfe eam quafi fub nomine Imperatorisaccipiat,ficque liberabimur a tyrannide iftius Comitis, ne regnet fuper nos. Adolfm autem Comes hoc scognofcens, magis ardtabat civitatem. Undeterriticives, civitatem ei aperiunt, condttionetarnen interpofita, ut hominis Ducis abirent illatfi. Capta autem civitate> Adolfus ad Impe-ratorem profettus eft: qui prolabore fuoomnes redirus(b) civitatis hberahflune eipermififr»Bernhardum etiam Comitcm fuis rnuneribus faepius honoravit.

Caput XIII.Au&or diligenterDeo pro beneficiis gratias agit, & deli£a confketur.

Mlferationum Domini recordabor. Cur inter haec, qua: ad pofteritatis memoriam fcribo«opera mifericordiaeDeinoftri, quae diebus noftris innotuerunt, non recolo ? ejus me-moriam omnibus praefero? quia recordatus eft mei, & faitus mihi in falutem. Quia \txhpater meus 8t mater mea derehqueruntme, Dominus autem aifumfit me. In omnibusenim tribulationibus & anguftiis meis refpiciens eram ad auxilium , & non erat. Sed ipfemiferator Scmifericors faäus adjutor meus. Nemo unquam principum, nemo magnaturapafrocinatus eft mihi, ac fi inter anguftias mihi diceret: Iatta <ogitatum tuum in Domino«quia fufficit tibi gratia mea: nee fperabis in prineipibus, neque in fihis hominum , in qui»bus non eft falus. Quid enim mihi cum prineipibus? cui magis dicereexpediat; Ego au-tem fum vermis St non homo, opprobrium hominum ötabjeclio plebis. Ego autem curru*hominibus pofitus,inter homines non nifi, quae infirmitatis mese funt, potero gloriari. Ni-hil enim quod homines mirentur,in me inveniunt: quia non eft exaltatum cor meum,n€«que ambulavi in magnis, 8cc. Uli autem, quae fortiafunt, compledtuntur, 8c, quae infir-ma funt&contemtibiliahujusmundi, defpiciunt, quae tu Deus meus magis ehgis, ut con»fundas fortia. Neque enim eges fortium, cum tu Deus fis fortis , ideoque magis infirmoseligis, utfortes facias, ut dum perfeete cognoverunt, quia (ine te nihil poilunt facere, no»mini tuo aferibatur victoria. Qui vero v absque te fe potentem gloriatur & fortem, dicam illi 5Quid gloriaris in malitia, qui potens es iniquitate 1 De quibus ergo homines me reprobant»tu magis approbas. Mi me peteatorem defpiciunt, fed quia tu pius es , ad te converfusDeus meus, dico; Deus propicius efto mihi peccatori.öt tu remififti impietatem peccati mei. Uli•ä me fapientiam quaerunt, fed tu feis infipientiam meam. lllime fecularianegotia deteftan-tem deteftantur, fed mihi adhaerere tibi Domino, Deo meo, bonum eft. Uli me perfonam.nullam habentem fugiunt v fed tu Deus meus perfonarum aeeeptor non es. Libcntererg»gloriabor in infirmitatibus meis, ut inhabitet in me virtus tua. Non enim qui fe ipfum com.mendat, probatus eft, fed quem tu Deus meus commendas. Meritö ergo miferationum-»tuarum recordabor, ut qui tua me praeventum gratia non ambigo, praeveniar etiam in bene-di£lionibus dulcedinis tuae, in quibus epulanturjufti, Deus meus, in confpetlu tuo. öpie, ömifericors, öfuaviflime, öamantülime, quas pro tuis miferationibus gratiarunu*a&iones tibi referam? Quid retribuam tibi pro omnibus , qua: retribuifti mihi ? quaelaudes tibi fufficiant, cui ccelum & terra 8t maria non fufficiant? Sed quia in tecantatio mea femper, imd laus mea tu es, fufficiat tibi Deus meus qualiscunquelaus mea, quae tu es, 8t vota noftra, quae tu ipfe 8c nemo alius praeveniendo afpi-ras, etiam adjuvando profequere. Quid de mutatione dicam, quamoperataeft in me dex-tera excelfi ? Vertit impium, 8t non erat. Ego enim aliquando fub lege praeter legem vixi,auditor legis non Factor. Sub religione eram, fed totus pene irreligiofus: fub libertäre or«dinis libere peccabam in ordine. Nam quod quafi de pietate mihi indultum erat, eo abu-tebar magis quam utebar. Et quia nee certum tempus leftionis vel laboris aut orationisfervabam, femper vagus, femper incertus nunquam in eodem ftatu permanebam. Neeregulariter abftinebam, nee regulariter jejunabam. Et cum ifta mihi eifern pro gratia, cre-vit exinde tarnen fuperfluitas maxima, ita ut jam non quid liceret, fed quid liberet inftan*ter cogitarem. Otium reputavi ordinem, intemperantiam abftinentiam, gulam fobrietatem*invifitationem taciturnitatem, ä verbofitate vel nocte temperare, peenam maximam. Quidergo damno, reprehendo, ordinem ? non ordinem , fed ordinis fuperfluitates , quae ex 1II0tempore coeperunt , ex quo fa£ta eft mütatio ordinis : Non quod illi patres fantri 8t juftinon fuerint, fed ut verbis utar Poetae: libertas invitiumexcidit, chorusqueturpiter obtieuitfublatojure nocendi. Nam quod Ulis diipenfatio, nobis mutationis eft remisfio. Ordoenim de die in diem per plurimorum mutationes , quae non pro ordine, fed contra ordi«

Ssssa nem

Ca) Kanu», (b) iaipgrio Jtbiws,