j6o CHRONICA

citer egredi.quia per dolumaftum eft, uturbshaec(n) aperta& vacua cuftodibus dimittere.tur. Audito enimintroitu tuo,craftino cummaximo exercituSlavi redibunt 8c urbem hancobfidione condudent. Qui (o) verba referentis dimmulans per nottem in eodem caftro re-

10 manfit. Eft autem urbshzc, ut hodie videri poteft, lacu profundiflimo undique indufa, 8c

11 commeantibus aditum pons longifllmus conunuat. Cralüna ergolucefcente ecce, Slavo-rum infinita agmina, urbem, ut vefpere praedictum fuerat, obfidione vallaverunt. Provi.fum autem fuerat, ne navicula aliqua in omni infulä illa inveniretur, per quam obfeffts eva-dendi locus pateret. Buthue ergo cum fociis obfidionem cum magna rärms difiicultate fu-

■ 2 ftinuit. Audito autem finiftro hoc nuncio, Holzatorum , Sturmariorum,mcnun TheimarchiorumIJ fortiffimi acceleraverunt, ut urbem obfidione liberarent. Cumque perveniiTent ad rivu-lum, qui dicitur Suale, quique difterminatSaxonesäSlavis, prxmiferunt vitum gnarum Sla-vicae linguae, qui exploraret» quid Slavi agerent, aut qualner expugnationi urbis inftarent.MiiTus itaque vir ille ä fociis , pervenit ad exercitum Slavorum , qui cooperuerat facicm_5campi, prxparans diverfas machinas pugnationi oportunas. Qups etiam his verbis alio-quitur; Quid facitis 6 viri,(p) oppugnantes urbem & viros amicos Principum ScSaxonum?Non utique conatus ifte cedet vobis inprofperum. Mandat autem vobis (q) Dux , caueri-que Principum, obfidione quantocyus difeedere. Quod fi non feceritis, in brevi fentietisultionem. Qui cum anxie inquirerent, ubinam eilet Dux: reipondit, eum in proximisadeiTe cum armatorum infinica multitudine. Princeps ergo Slavorum (*) C*uco , aflumpto fe-orfim nuncio, pereunftatus eftabeo certius rei veritatem. Ad quem ille : quid, inquit_j,dabis mihi precii, fi prodidero tibi ea quae tu quaeris , 8c fecero te compotem voluntatis tua?,fuper urbe hac, 8chisquifunt inea? At ille pa&us eft ei XX. marcas. Statim ubi firm^tafunt promiiTa.dixit traditor illeCruconi, & fociis ejus: Dux ifte, quem tu formidas.necdumtranfivit ripas Albiae, detentus gravibus impedimentis : Soli Sturmarii,Holzatü, &Tbetmarchi,egrefli funt cum brevi numero. Hos ergo facile uno verbo feducam, 8c faciam redire ad lo-ca fua. His dictis, tranfiit pontem & locutus eft ad Buthue &ad focios ejus: Confule fa-luti tuae8c(**) tuorum , qui tecum funt, quiaSaxones.in quibus tu habebas fiduciam, nonvenient hac vice fuecurrere tibi. Tunc ille confternatus animo , refpondit: Heu me mife»rum, quare deferor ab amicis i Siccine Saxones optimi, fupplicem fui 8c auxilii indigum intribulatione deferent ? Male delufus fum , qui Saxonibus bona femper fiducia innitens,nunc in extrema neceffitate peiTundatus fum. Ad quem ille : Venit, inquit, diflenfio in_*populum, 8c tumultuantes inter fe, reverfi funt unusquisque in domum luam. Alio ergoconfilio tibi utendum eft. Confufisque talitcr rebus, nuncius ad fuos reverfus eft : Säiti-tantibusque (r) Saxonumexpeditis, quidnam caufe eflet, refpondit dicens: Vcni ad caftrum»ad quod mififtismc, 8c nullum, Dei gratia , ibi periculum eft , nee ullus oblidionis timor.Quin potius vidi Buthue, 6c eos qui cum ipfo funt, laetos, 8c nil habentes turbulentix. At-que in hunc modum retardavit exercitum, ne obfeflis fierent pradidio. Fattus eft vir ille_*Buthue 8c fociis ejus materia perdicionis. Statim enim ubi obfeifi traditoris dolo deeepti»ä ipe evafionis deeiderunt, coeperunt perquirere ab hoftibus , fi quid pro (s) vitae remedioaeeeptare vellent. Quibus illi refponderunt: Nos aurum & argentum ä vobis nonreeipimus»vitam tantum8cmembrorumintegritatcm poftulantibus pnebt Dimus, fi exeuntes ad nos, ar-ma dederitis.Hoc audito, Buthue dixit ad focios : Durus nobis, ö viri, fermo proponitur, utexeuntes arma refignemus. Scio (t) quidem, quia dcditionem fames perurget- Sed ffpropofita nobis conditione , inermes exierimus , nihilominus periculum fubeundum erit.Fides enim Slavorum quam fit mobilis, quaminceru, fttpius compertum habeo. Videturergo mihi omnium faluti cautius efle, dilatione adhuc. licet difficili, vitam redimere, 8c ex-pe&are fi forte Deus alieubi auxiliatores nobis admittat. Contra focii renifi funt, dicen-tes: Conditionem(u)quidem, quae nobis ab hoftibus oiTcrtur, ambiguam , plenamque.»formidinis eflefatemur. Nee tarnen ea abutendum eft, co quod pranens periculum evi-tandi alia via non fit. Quid enim dilatio juvat, ubi nemo eft , qui obfidionem folvat?Atrociorem autem mortem fames quam gladius affert, meliusque eft compendio vitarau»finire> quam diu torqueri.

Ca*ut

(n) fic.

(o) Buthue autem verba mulieris parvipendens»

(p) perdki.

(q) Magnus Dux Saxonum.

(*) Critto.MSC.Lubec.& Sterin.

(**)virorum. MSC. Boekel.

(r) quserentibus autem Saxonibus, qualiter exercitus Slaroruta fe tiabefet.

(s) pro vitie fua; confervatione reeipere.

(t) in obfidione quidem famt cruciamur.

(u) fidem Slavorum ambiguam valde profitemur.