SLAVORVM. 557

fünf. De Chriftianitate nulla fuit mentio, nee honorem dederunt Deo, qui contulit eis in_» 5bello vidtoriam. Unde cognofei poteftSaxonum infatiabilis avaritia, qui cum inter gentescaeteras, Barbaris contiguas, praepolleant armis, & ufu militiae, femper proniores funt tributisaugmentandis, quam animabus Domino conquirendis. Decor enim Chriftianitatis, Sacer.dotum inftantia, jamdudum inSlavia convaIuitret,fiSaxonum avaritia non praepediiTet. Prae-dicetur ergo 5c omni laude extollatur digniflimus ille Godefcalcus, quibarba'is gentibus edi-tus, munus fidei, credulitatis gratiam lux genti cum pleno dile£lionis fervore reparavit. Ar-guantur Saxonum proceres, qui Chriftianis proavis geniti, Sc gremio fandtae matris Ecclefiaefoti ,fteriles femper öc inanesin opere Dei func inventi.

Caput XXII.

j. Henrici IV. pueritia contentionumcaufa in Imperio R.fuit.

6. Bernhardo Duci Saxon. filii Ordol-

phus & Hermannus fuccedunt.

1061.

7. Slavi Godfchalcum cum Eppone Le-

ontiiinterficiunt. - 1066.g. Etiam Raceburgi tunc religiofi virimadtati.

1. Albertus, Archiepifcopus Hamb. ex

unoAldenburgenfiEpifcopatu tresfacit, Aldenburgenfem, Racegen-fem 8c Mechlenburgemem. ioj8.

2. Albertus Patriarchatum affe&at.

3. Ezoni (Epifcopo X.) Aldenburgenfts:

Ariftoni Raceburgenfis: JohanniMechlenburgenfis commifTus eft.

4. Henricus III. Hungaros, Bohemos,

Slavos&cfortiter domuit.

EA ergo temporum ferie,qua mifericordia Dei Scvirtute religiofiflimi viri Godefcalci, fta- 1tus EcclefiaeScSacerdotii eultus inSlavia decenter viguit, defunito Abellino Pontifice, Al-denburgftnfis Ecclefia in tres divifa eft Epifcopatus. Quod quidem imperiali minime fadtumeft inftitutione,fedMagni^/£w/, Hammenburgenfis Archiepifcopi adinventione ita ordi-natum fuifle.conftat. Ille enim virmagnificus & prxpotens in regno, cum fortiflimum Hen.ricum Caefarem, videlicet Conradi filium, nee non & Papam Leonem haberet propicios, at-que voluntati fuaeperomnia confentaneos, in omnibus Borealibus regnis, Dada: feilieet,,,Suediae, Norwegia:, funftus eft authoritate Archiepifcopali, & legationis Apoftolicae mini-fterio. Nee his contentus Patriaribattu honorem ajfequi voluit, eo fcilicet ordine> ut infra ter- aminos fuae parochia: XII. ftatueretEpifcopatus, de quibus narrare fupervacaneum eft,eo quodfapientibus ineptiae quaedam Sc deliramenta vifa fuerint. Confluebant ergo in curiam ejusmulti facerdotes, Sc religiofi, plerique etiam Epiilopi, qui fedibus fuis exturbati,menfae ejus erant participes. Quorum farcina ipfe allevari cupiens, transmifit_»eos in latitudinem gentium, quosdam locans certis fedibus , quosdam incertis. E 3quibus E20»rafubrogavit/^//«öin Aldcnburg» Ariflonem quendam ä Hicrofolymis venientemin Racesburg eife conftituit, Ioannem in Mikiltnburg deftinavit. Ifte loannes peregrinationisamore Scotiamegreflus.venit inSaxoniam. Et clementer, ut omnes, fufeeptus ab Archie-pifcopo, nonmulto poft in Slaviam miflus eft(a)adGodefcalcum, apud quemcommoratus,Ulis diebus multa millia paganorum baptizafle deferibitur. Pax firraa fuit in omni regno, 4quiafortiflimus Caefar/fr»ww,Ungaros, Boemos.Slavos, 8c omnia finitima regna potentimanucoercuerat. Quo translato ad fuperos, fucceffit in feeptrum filius ejus Henrich, puer odto ?annorum. St?,timque ebullierunt perturbationes variae in regno , eo quod Principes , quicontentiones affedtabant, contemnerent infantiamregis. Et refurrexit unusquisque adver-fus proximum fuum, St multiplicata funt mala multa in terra, depraedationes, incendia, 8cmortes hominum. Poft non multum quoque temporis mortuus eft Bemardus Dux Saxonum, 6qui resSlavorum 8c Saxonum , quadraginta (b) annis ftrenue adminiftravit. Cujus hacredi-tatem Ordulftu tf Hermannus, filii ejus inter fe partiti funt. Et quidem Ordulfus Ducatum fu-feepit gubernandum, licet fortitudine 8c militiae ufu longe ä faelicitate paterna diverterft. De- 7nique poft mortem patris vix quinque tranfierunt anni, ftatimSlavi rebellare parantes, pri-mo omnium Godefcalcum interfecerunt. Et quidem vir omni aevo memorabilis, propten_*fidem Deo Sc Principibus exhibitam, ä barbaris oeeifus eft, quos ipfe nitebatur ad fidem con-vertere. • Nee dum enim completae funt iniquitates Amorraeorum, nee venit tempus mite-rendi eorum. Ideo necefle fuit.ut venirent fcandala, ut probati fierent manifefti. Pafluseft autem alter ÜleMachabaeus in utbe Leontio, quaealio nomine Lenzin dicitur, 7. idus Iunii,

Aaaa 3 cum

(a) per Befelinum Hammeburgenfem Archiepifcopum in Slaviam gratia pradicationis, cum multis Chriftianismareyrizatur in Mykelingburg.

(b)XLIII annos Saxoniam, Slaviam &Nordalbingiam ftrenlie" rexit. Bernhardus ifte tale fertur vidiffe fomnium.Videbatur fiquidem fibi,quod ex utero fuo egrederentur urfi inEcclefiam fsvientes: pofturfos apn,poft aproscervi, poft cervos lepores. Quod fomnium ipfe interpretams ait: Noftra progenies prim»erituifisfimilisperaudaciarn: pofteaapnsper minas & ferocitatem, deinde cervis per inanern gloriamkja&antiam; & tandem leperibusperum»rem&fugam. Hui« fuseeflit Batolfiu fiU*»fuus.